Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Reutenburg, gelegen aan de zogenaamde Reinacker nabij het gelijknamige dorp in de Nederrijn, wordt voor het eerst genoemd in 1367, hoewel architectonische elementen suggereren een eerdere oorsprong, daterend uit de late 13e eeuw. Zijn koor, herbouwd tussen 1423 en 1435, draagt inscripties die deze periode verklaren, terwijl het schip, gewelfd vanaf 1410, het werk was van het meesterwerk Ludeman Gilge, ook beheerder van de bedevaart. De werken, gefinancierd door de gelovigen, werden gedurende enkele eeuwen uitgevoerd, met frequente onderbrekingen.

De kruistoren, de laatste grote fase van de wederopbouw, werd pas in 1693 voltooid onder impuls van de Abbé de Marmoutier Gregory. In de 19e eeuw werd de kerk de zetel van de Franciscaner zusters van Barmhartigheid (1827) en onderging kleine veranderingen, zoals de vervanging van het hoge altaar in 1752 of de toevoeging van een beeld van de Maagd in 1827. De architectuur combineert een schip in de hal (drie gelijke hoogte vaten) en een koor met niet-agonale apsis, een zeldzame typologie in de Elzas.

De kerk heeft in 1935 een historisch monument geregisseerd en heeft sporen van zijn middeleeuwse verleden bewaard, zoals de tekens van lasteraars op de zuilen of wapenschilden van de heren van Ochsenstein (circa 1420). De westerse portal, versierd met een inscriptie van 1410 en de ramen met gedecoreerde netwerken (lancettes, trilobes) illustreren de invloed van de kathedraal van Straatsburg. De site, omringd door een begraafplaats, blijft gekoppeld aan een bedevaart in 1813, ondanks revolutionaire omwentelingen.

Het gebouw bevat ook latere elementen, zoals een beschilderde stand (schermen van het leven van de Maagd) of kloostergebouwen toegevoegd in de 19e en 20e eeuw. Historische bronnen, waaronder het werk van Théodore Rieger of Robert Metzger, benadrukken zijn spirituele en architectonische rol in de regio, tussen gotisch erfgoed en moderne aanpassingen.

Externe links