Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Sainte-Pazanne, ook bekend als de kerk van Sainte-Pecinne, is een katholiek gebouw gelegen in de gemeente Sainte-Pazanne, in de Loire-Atlantique. Het werd gebouwd tussen 1877 en 1898 en vervangt een vroeger heiligdom, opgericht in 1819 door architect Mathurin Crucy. Met zijn 67 meter hoge klokkentoren is het de hoogste kerk van het land Retz, een historische regio in het zuidwesten van Nantes.

De bouw vond plaats in twee grote fasen: het koor, de transept en de eerste drie overspanningen van het schip werden gebouwd tussen 1878 en 1881 onder leiding van architect René Ménard. De laatste overspanning van het schip en de klokkentoren werden tussen 1895 en 1898 voltooid door architecten Langarcy en Émile Libudière. De veranda, gedateerd 1898, is versierd met basreliëven met bijbelse scènes (de Heer, de discipelen van Emmaus, het avondmaal) en standbeelden van heiligen (Augustijn, Julien, Louis, Henri, Leon en Felix).

Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 5 oktober 2007, illustreert deze kerk de religieuze architectuur van het laatste kwart van de 19e eeuw. Zijn stijl en afmetingen weerspiegelen het belang van katholieke aanbidding in de regio op dat moment, evenals de artistieke en technische ambities van lokale architecten. De overgang tussen de twee bouwfasen weerspiegelt ook stilistische ontwikkelingen en de budgettaire beperkingen van de periode.

De brontekst vermeldt dat Wikipedia verificaties (januari 2019) vereist, met name over religieuze en architectonische aspecten. Sommige informatie, zoals details over bas-reliëfs of standbeelden, kan daarom verder worden verduidelijkt.

Externe links