Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Savigny kerk, gelegen in het departement Manche in Normandië, is een katholiek gebouw waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de elfde eeuw. Volgens de historicus Charles Duherissier van Gerville zou het een van de oudste in het bisdom Coutances kunnen zijn, met sporen van een kerk vóór de tiende eeuw. De fundamenten van het schip suggereren een hergebruik van stenen, wat wijst op een vroege religieuze bezetting van de site.

In 1107, Raoul de Brucourt, lokale heer, bracht religieuze uit de priorij van Sainte-Barbe-en-Auge om zijn kinderen te onderwijzen en de seigneuriële kapel te dienen. De kerk werd gedecoreerd en gewijd aan Notre-Dame in 1128, zoals blijkt uit een inscriptie op een hoofdstad van het koor die Turoldus noemt, de eerste prior van Savigny. In 1165 gaf Geoffroy de Brucourt de kerk en haar tienden aan de collegiale kerk van Sainte-Barbe-en-Auge, op voorwaarde dat een religieus van de priorij de functie van parochiepriester vervulde, een voorziening die gehandhaafd bleef tot de Revolutie.

Tijdens de revolutie wordt de kerk gebruikt voor decadale bijeenkomsten, de cultus van de rede, en dan het hoogste wezen. Na het worden van kantonale stadhuis tot het jaar VIII, onderging het grote werken in de negentiende eeuw: bouw van de kapel bekend als "aan mannen" in 1826, restauratie van de altaren in 1855-1856, en toevoeging van glazen ramen in 1862. In 1888 ontdekte Abbé Joubin 14e-eeuwse muurschilderingen in de abide, die het martelaarschap van Sint Barbe en het Avondmaal vertegenwoordigden, evenals gekerfde nieuwe hoofdsteden.

De architectuur van de kerk, voornamelijk van de twaalfde eeuw, wordt gekenmerkt door een cul-de-four apsis en een opmerkelijke Romaanse inrichting. De buitenmodilons, gesneden hoofdsteden (paarden, leeuwen, interlaces) en gebroken stokbogen illustreren de Normandische kunst van die tijd. Binnen domineert Christus in majesteit, gesneden in zes gezamenlijke stenen, de apsis, terwijl de 14e eeuwse muurschilderingen, herontdekt in 1888 en 1893, zijn artistieke erfgoed verrijken.

Het meubilair omvat elementen geclassificeerd als historische monumenten, zoals een bas-reliëf van Christus in majesteit (XII eeuw), een standbeeld van Sint Barbe (XVI eeuw) en een 15de eeuwse Maagd met Kind, ontdekt in 1897. Deze objecten, gecombineerd met schilderijen en architectuur, onderstrepen het historische en religieuze belang van de site.

De kerk wordt sinds 7 december 1970 als historische monumenten genoemd, die zijn erfgoedwaarde erkennen. Zijn geschiedenis, gekenmerkt door architectonische transformaties en artistieke herontdekkingen, weerspiegelt de religieuze, politieke en sociale evoluties van Normandië van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links