Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Ségrie, gelegen in het departement Sarthe in Pays de la Loire, is een katholiek gebouw gebouwd tussen het einde van de 12e en het midden van de 13e eeuw. De architectuur, gekenmerkt door gebroken boogvormige dubbele bogen en amandelvormige gewelven, weerspiegelt de bouwtechnieken van deze periode. De gebruikte materialen, waaronder de roodachtige ijzeren zandsteen, zijn kenmerkend voor de regio, zoals blijkt uit het gebruik ervan in de Gallo-Romeinse behuizing van Le Mans.

De bouw van de kerk werd gedeeltelijk gefinancierd in 1228 door de verkoop van grond die werd geïnitieerd door Rabier, vervolgens pastoor van Ségrie. Het gebouw werd in 1243 ingewijd door Geoffroy de Loudun, bisschop van Le Mans, wat een bouwperiode van ongeveer vijftig jaar suggereert. Er zijn weinig archiefdocumenten over om de tussenstappen te verduidelijken, maar stilistische analyse bevestigt een prestatie voltooid in de dertiende eeuw. De kerk, met een enkel schip van vijf spanten en een plat bed, bevat een rechthoekige klokkentoren bedekt met een gebouw, typisch voor de landelijke kerken van het Westen.

Een opmerkelijk element van het gebouw is de steen van gerechtigheid en publicatie, een extern stenen platform. Deze in Maine en Bretagne gebruikelijke edicle diende de civiele autoriteiten om openbare aankondigingen te doen. De kerk is geclassificeerd als historische monumenten sinds 17 december 1912, het erkennen van haar erfgoed en architectonische waarde.

Het gebouw onderscheidt zich ook door zijn integratie in het lokale landschap: gebouwd in het hart van het dorp Ségrie, belichaamt het de centrale rol van parochiekerken in de sociale en religieuze organisatie van het middeleeuwse platteland. De staat van behoud en bescherming vandaag maakt het een waardevolle getuigenis van de vroege Romaanse en gotische erfgoed in Sarthe.

Externe links