Notre-Dame de Surgères kerk en Charente

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Surgères, gebouwd in de 11e eeuw in Saintongeese Romaanse stijl, is een belangrijke architectonische getuigenis van Aunis in Charente-Maritime. De imposante 23 meter hoge gevel, versierd met gesneden modillen en metopes (zodiac, atlantes, fantastische dieren), weerspiegelt een rijke artistieke inspiratie, ondanks de gedurfde restauraties van de 19e eeuw. De horizontale lijnen domineren, geaccentueerd door blinde portalen en uitlopers in bundels van kolommen, terwijl de verticale soberheid contrasteert met de luxe van de decoraties (jongeren, koorden met interlaced karakters).

De Honderd Jaar' De oorlog vernietigde het gebouw gedeeltelijk: de klokkentoren en het schip werden vernield en herbouwd. In 1899, bliksem beschadigde de klokkentoren weer, die werd verhoogd boven de oorspronkelijke staat. Binnenin werden de drie schepen van Romaanse oorsprong (VI spanwijdten) teruggebracht tot vier in de 15e tot 16e eeuw, met bogen in het derde punt direct ondersteuning van het frame. Het kruis van de transept, bedekt met een koepel op stammen, huizen opmerkelijke hoofdsteden: aartsengelen (Saint Michael, Saint Raphael) noordzijde, leeuwen gestileerde zuidkant.

Het is nuchter aan de buitenkant maar rijkelijk ingericht binnen, en herbergt een 12e eeuwse gewelfde crypte versierd met 16e eeuwse schilderijen (engelen van het Laatste Oordeel, gerestaureerd in 2003). Een grafbegrafenis, geschonden tijdens de Revolutie, bevatte ooit de graven van de heren van Chirurgen. Het moderne meubilair bestaat uit een Spaans barokorgel (1982) en moderne glas-in-loodramen. Gerangschikt in 1862, illustreert de kerk de Romeinse-gotische architectonische evolutie en de historische vicis situes van de regio.

De hoge reliëfs van de gevel (oprichter cavaliers?) voeden de hypothesen: Hugues de Surgères, Geoffroy de Vendôme, of allegorische symbolen (Christus triomfantelijk, Constantijn verplettert de ketterij). De achthoekige klokkentoren, met smalle baaien die orgels oproepen, herbergt een 18e-eeuwse klok (420 kg). Gotische herschuffels (15e eeuw) van de armen van de transept en rechthoekige kapellen bestaan naast romaanse resten, zoals de bases van de originele apsidiolen.

De kerk, geïntegreerd in de feodale behuizing van Chirurgen, belichaamt de link tussen seigneuriële macht en religie. Zijn gesneden decoratie (sirenes, acrobaten, demonen) mengt middeleeuwse bestiaire en dagelijkse scènes, terwijl de schilderijen van de crypte herinneren aan de eschatologische functie van Romaanse gebouwen. De opeenvolgende, hoewel controversiële, restauraties hebben een erfgoed behouden waar er duizend jaar geschiedenis, van de Graven van Aquitaine tot de Revolutie.

Externe links