Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Tremauézan, gelegen in de Finistère, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de zestiende en zeventiende eeuw. Het transept, gedateerd 1577, en de veranda van 1623 illustreren Renaissance architectonische invloeden, met een galerij van archeologie en een archiefruimte boven de veranda. Deze laatste, versierd met ingeblikte zuilen en Corinthische hoofdsteden, wordt overdekt door een friese en niche met een standbeeld van Notre-Dame.

De klokkentoren, opgericht in 1715, maakt het geheel compleet, terwijl de begraafplaats een geklasseerde gotische ossuarium herbergt. Vlakbij wordt een 18e-eeuwse fontein (1656) overdekt door een niche met een standbeeld beschermd door een dais. Deze elementen, geclassificeerd als historische monumenten tussen 1916 en 1926, getuigen van de architectonische en religieuze evolutie van Bretagne gedurende drie eeuwen.

De veranda, met de opening in volle hanger en opengewerkte balustrade, is een zeldzame eigenschap. De fontein, ondersteund door een muur, en de ossuarium benadrukken het belang van plaatsen van aanbidding en herinnering in Bretonse dorpen. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een symbool van het lokale erfgoed, het mengen van gotische en renaissance stijlen.

De opeenvolgende beschermingen (1916 voor de kerk, 1921 voor de ossuarium, 1926 voor de fontein) weerspiegelen de historische en artistieke waarde van het ensemble. De campanile van het pediment en de niche van de Notre-Dame versterken het heilige karakter, terwijl de archieven bewaard gebleven in de zaal van de veranda zijn vroegere administratieve rol oproepen.

Externe links