Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Onze-Lieve-Vrouw van Vallet vond zijn oorsprong in de 12e eeuw, met een primitieve kapel gekoppeld aan een lepra of seigneurie, waarschijnlijk Saint-Michel genoemd. Het werd omstreeks 1160 verworven door de Priorij van Saint Croix de Nantes (afhankelijk van de abdij van Marmoutiers) en ging onder het gezag van het hoofdstuk van de kathedraal van Nantes de 13e eeuw in. Vallet werd opgericht als parochie in 1272, en zijn kerk, gewijd aan Notre-Dame en Saint Matthew, werd vergroot voor de zeventiende eeuw met een schip en twee seigneuriële kapellen (Saint Anne en Saint Roch). Een relikwie van Sint Nicolaas werd vereerd.

De Franse Revolutie markeerde een tragisch keerpunt: in 1792 werden de klokken gesmolten in Nantes, en in 1793 werd de mis verstoord door tegenstanders van de priester-vernietiger. Tijdens de Vendée-oorlog (1794) gaf generaal Turreau opdracht tot de brand van het dorp door de negende helse colonne van Stephen Cordellier. De kerk werd een eeuw later herbouwd en symboliseert de veerkracht van de gemeenschap.

De reconstructie begon in 1864 onder leiding van architect Henri Gilée, met een eerste steen gelegd in 1869. François Bourgoüin nam het werk over, en de kerk werd gezegend op 3 januari 1875 alvorens in 1886 te worden ingewijd door bisschop de La Vergne, aartsbisschop van Parijs, bijgestaan door de bisschoppen van Nantes en Blois. In neogotische stijl is het 72 meter lang met een 52 meter lange klokkentoren, die de grootste kerk van de Nantes wijngaard wordt.

In 2025 werd een relikwie van Sint Charbel, een Libanese Maronitische monnik, geïnstalleerd in een absidiale kapel gewijd aan Saint Louis, die duizend gelovigen aantrok. Het gebouw, in het Latijn kruist met wandeling, behoudt sporen van zijn middeleeuwse en revolutionaire verleden, terwijl het de religieuze en architectonische identiteit van Vallet belichaamt.

Externe links