Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-des-Sablons d'Aigues-Mortes, gebouwd rond het midden van de 13e eeuw onder Saint Louis, is het laatste overblijfsel van het aan boord gaan van kruistochten. In gotische stijl gaat het voor de bouw van de stadsmuren. Collegiaat in 1537, het leed vernietiging door protestanten in 1575, toen de val van zijn klokkentoren in 1634 maakte het onbruikbaar voor bijna een eeuw. De parochie wordt tijdelijk overgebracht naar de kapel van de Witte Penitenten.

Grote werken van 1738 tot 1744 veranderden de oriëntatie van het gebouw en herbouwde de klokkentoren. Tijdens de Revolutie werd de kerk een kazerne en zoutdepot, alvorens in 1804 terug te keren naar haar religieuze roeping. Gerestaureerd in een neoklassieke barokke stijl in de 19e eeuw, verloor het het grootste deel van zijn decoraties in 1964-1967 om een middeleeuwse soberheid te herwinnen. Een Gallo-Romeins altaar, geclassificeerd in 1990, getuigt van zijn oude oorsprong.

In 1991 creëerde hedendaagse kunstenaar Claude Vialat, uit de Supports/Surfaces beweging, 31 abstracte glasramen in lood in samenwerking met meesterglasmaker Bernard Dhonneur. Deze werken, die 61 m2, transformeren het interieur licht dankzij innovatieve technieken van geblazen glas en emailleren. Gefinancierd door de staat, gemeenschappen en beschermheren, symboliseren ze een fusie van historisch erfgoed en moderne kunst.

De kerk werd in 1949 opgenomen als historisch monument en werd in 1990 geclassificeerd voor het Gallo-Romeinse altaar. In 1992 gaf prins Louis de Bourbon, erfgenaam van de troon van Frankrijk, zijn eerste openbare toespraak en ontving het ereburgerschap van Aigues-Mortes. Tegenwoordig combineert het gebouw gotische architectuur, middeleeuwse sporen en hedendaagse creaties.

Het huidige meubilair is beperkt tot een paar beelden uit de 18e en 19e eeuw, evenals tot drie klokken, een geclassificeerd uit 1740, fondue door Jean Poutingon. Het drie-schip schip en vlakke bed behouden 13e-eeuwse baaien, terwijl de zijkapellen dateren uit de 15e en 16e eeuw. De herschuffles van de 19e eeuw, nu gewist, hadden plafonds met caissons en een zware inrichting toegevoegd.

Externe links