Duitse bezetting 1914-1917 (≈ 1916)
Vereisten en dwangarbeid opgelegd aan de inwoners.
février-mars 1917
Vernietiging van het dorp
Vernietiging van het dorp février-mars 1917 (≈ 1917)
Systematische dynamiek door de Duitsers voor hun terugtrekking.
31 mars 1917
Britse bevrijding
Britse bevrijding 31 mars 1917 (≈ 1917)
Het dorp meenemen na hevige gevechten.
1918-1921
Reconstructie en eerbetoon
Reconstructie en eerbetoon 1918-1921 (≈ 1920)
Herbouw van de kerk en inhuldiging van het monument voor de doden.
17 octobre 1920
Decoratie van het Kruis van Oorlog
Decoratie van het Kruis van Oorlog 17 octobre 1920 (≈ 1920)
Erkenning van het lijden van de gemeente.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Général Hindenburg - Duitse commandant
Bevolen de vernietiging van het dorp in 1917.
24e division britannique - Loslaateenheid
Reprit Le Verguier in maart 1917.
Oorsprong en geschiedenis
Notre-Dame du Verguier is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France). Dit landelijke dorp, gekenmerkt door een dominante landbouwbezetting (92,9% van het bouwland in 2018), heeft zijn geschiedenis diep beïnvloed door de conflicten van de twintigste eeuw. Het religieuze gebouw, net als het hele dorp, werd in maart 1917 volledig verpletterd door Duitse troepen toen ze zich terugtroken naar de Hindenburgse Lijn, als onderdeel van een brand-aarde strategie om de geallieerden elke mogelijke schuilplaats te ontnemen.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Le Verguier van 1914 tot 1917 onder Duitse bezetting, gedurende welke de lokale bevolking werd onderworpen aan gedwongen vorderingen (weit, eieren, vlees) en dwangarbeid, op straffe van zware straffen, waaronder gevangenisstraffen of het slaan van stokken. In februari 1917 werden de inwoners gedeporteerd in veewagens naar Saint-Quentin en België, voordat het dorp systematisch werd gedynamiseerd: kerk, gemeentehuis, scholen en huizen werden gereduceerd tot ruïnes. De plaats werd op 31 maart 1917 door de Britten vrijgegeven na hevige gevechten.
De wederopbouw van de Verguier duurde meer dan een decennium, met een gedeeltelijke terugkeer van de inwoners (van 600 vooroorlogs tot 300 in 1921). De kerk van Onze-Lieve-Vrouw, symbool van de gemeenschap, werd herbouwd tussen openbare gebouwen, terwijl het dorp kreeg de Oorlogskruis 1914-1918 in 1920 voor het lijden verdragen. Het Memorial to the Dead, opgericht in 1921, eert de negen gevallen lokale soldaten en een burger, getuige van het verlies van het leven.
Voor de vernietiging werd het dorp bediend door een spoorweghalte (1880-1956) op de Velu-Bertincourt Deze infrastructuur illustreert, net als de kerk, het verband tussen erfgoed en traditionele economische activiteiten (landbouw, suikerbieten), die nu verdwenen zijn. Historische kaarten, zoals die van Cassini (18e eeuw), tonen een stabiele bezetting van de grond tot de omwentelingen van de 20e eeuw.
Vandaag de dag blijft Le Verguier een landelijke gemeente met verspreide habitat, geïntegreerd in het attractiegebied van Saint Quentin. Zijn kerk, herbouwd na 1918, belichaamt de herinnering aan de vernietiging van de Grote Oorlog en de veerkracht van de Hauts-de-France, een regio gekenmerkt door conflicten en wederopbouwen. De site heeft geen architectonische sporen vóór 1917, maar de geschiedenis ervan wordt gedocumenteerd door militaire archieven en lokale verhalen, zoals die van de kommandantur van Holnon.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen