Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-et-Saint-Junien de Lusignan, opgericht in 1025 door Hugues IV de Lusignan, is gewijd aan de Maagd Maria. De constructie beslaat twee grote velden: de eerste, aan het begin van de 11e eeuw, heeft betrekking op de noordelijke en zuidelijke muren van het schip, de noordelijke crusillon en zijn apsidiole; De tweede, tussen 1110 en 1130, werd geïnitieerd door Hugues VI de Lusignan na zijn terugkeer van een kruistocht. Het Romaanse gebouw bevat gotische elementen zoals de zestien pijlers die de gewelven ondersteunen, toegevoegd na de verwoestingen in verband met het conflict tussen Hendrik II Plantagenet en de lokale heren in 1168.

In de 14e eeuw leed de kerk zware schade tijdens de Honderdjarige Oorlog. In 1373 veroverden de Engelsen Lusignan en Bertrand Du Guesclin belegerden het nabijgelegen fort. De klokkentoren stort in en de gewelven geven toe, waarvoor restauraties vereist zijn die door Jean de Berry, graaf van Poitou, in 1377 zijn besteld. De westelijke gevel en de gewelven van de eerste vijf overspanningen van het schip werden herbouwd. De buitenkant van het gebouw wordt onderscheiden door zijn gesneden bed, versierd met hoofdsteden die mythische wezens zoals draken, een gevleugelde leeuw, of Melusine, een legendarische figuur gekoppeld aan de Lusignaanse dynastie.

De zuidelijke veranda, gewelfd in een gebroken wieg, opent op een flamboyante 15e eeuwse deur, terwijl de noordelijke veranda, daterend uit de 12e eeuw, leidt tot de voormalige priorij afhankelijk van de abdij van Nouaillé-Maupertuis. De aartsvolt is versierd met een gevarieerde bestiary, waaronder echte en fantastische dieren. Binnen, de 57 meter lange schip afwisselende bogen met dogisch kruis en gebroken wieg. De crypte van de 12e eeuw, gewelfd door richels, rust op kolommen met hoofdsteden versierd met volutes. De glas-in-loodramen, gecreëerd in de 19e eeuw door de workshops Eugene Denis en Guérithault, illustreren religieuze scènes zoals de Hemelvaart van de Maagd of Saint Martin de Tours.

Gerangschikt een historisch monument in 1862, de kerk belichaamt bijna een millennium van religieuze en seigneuriële geschiedenis. De architectuur combineert romaanse en gotische invloeden, terwijl de sculpturen, zoals die van Melusine of sirenes, de middeleeuwse overtuigingen en symbolen weerspiegelen. Opeenvolgende restauraties, vooral na de conflicten van de Middeleeuwen, behouden dit emblematische gebouw van Poitevin erfgoed, nauw verbonden met de machtige familie van Lusignan, waarvan verschillende koningen van Cyprus en Jeruzalem werden.

De funeraire platen van de 16e en 17e eeuw, evenals de verminkte gordel van de 13e eeuw aanwezig in de kerk, herinneren aan haar rol als een begraafplaats voor lokale notabelen. De legende van Melusine, een fee-slang mythische oprichter van de dynastie, is alomtegenwoordig in de iconografie, waardoor de verbinding tussen het monument en Lusignans historische identiteit wordt versterkt. Vandaag de dag blijft de kerk een belangrijke getuigenis van de Romaanse kunst in Poitou, gekenmerkt door conflicten, reconstructies en Marian toewijding.

Externe links