Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-la-Neuve kerk in Chemillé-en-Anjou (voorheen Chemillé-Melay, Maine-et-Loire) werd gebouwd op initiatief van de pastoor Brémon aan het einde van de 19e eeuw. Hij wilde de oude kerk vervangen, die als te klein en gedegradeerd werd beschouwd. De architecturale keuze is gebaseerd op de gotische Angevin stijl van de late 12e eeuw, een overgangsstijl tussen roman en ogivaal, zeldzaam in de regio. Het gebouw onderscheidt zich door zijn drie absidiale kapellen: die van het Heilige Hart en de Heilige Jozef omlijsten de wandeling, terwijl de kapel Onze-Lieve-Vrouw van de Hemelvaart, de belangrijkste, domineert de centrale as.

De middelhoge ramen van het schip roepen de lokale geschiedenis en de religieuze gebouwen van Chemillé op. Het orgel, gebouwd in 1914 door Joseph Merklin, beleefde verschillende bewegingen (1946, 1960, 1993) voordat het in het linker transept werd geïnstalleerd. De kerk werd gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1862 voor zijn klokkentoren, dan in 1914 (chœur) en 1929 (nef), voor een totale inscriptie in 2006. De klokkentoren en het schip dateren uit de 11e en 12e eeuw, volgens de bronnen, onthullen een middeleeuwse oorsprong voor de wederopbouw van de 19e eeuw.

De Gotische Angelvin stijl voor de wederopbouw van de 19e eeuw is geïnspireerd door de gebouwen van de overgang tussen Romaanse en Gotische, kenmerkend voor middeleeuwse Anjou. Deze stilistische keuze, ongebruikelijk voor de tijd van de bouw, weerspiegelt het verlangen om een visuele verbinding te maken met het oude lokale religieuze erfgoed. Zijkapellen en verhalende glas-in-loodramen markeren de verankering van de kerk in de geschiedenis van Chemillé, waarbij devotie en het lokale geheugen worden gemengd.

Externe links