Territoriale overdracht 1129 (≈ 1129)
Gebied gegeven aan Malestroit.
XIe siècle
Oorsprong van het schip
Oorsprong van het schip XIe siècle (≈ 1150)
Het oudste deel is bewaard gebleven.
XVe-XVIe siècle
Hergebruik van elementen
Hergebruik van elementen XVe-XVIe siècle (≈ 1650)
Western Porch met oude materialen.
XVIIe siècle
Bouw van de klokkentoren
Bouw van de klokkentoren XVIIe siècle (≈ 1750)
Pierre van 1572 opnieuw werkzaam.
1802
Parochiestatus
Parochiestatus 1802 (≈ 1802)
Word een parochiekerk.
1925
Monument voor de doden
Monument voor de doden 1925 (≈ 1925)
Retable veranderde in een herdenking.
1er octobre 1970
MH classificatie en locatie
MH classificatie en locatie 1er octobre 1970 (≈ 1970)
Kerk en vierkant beschermd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De Notre Dame kerk, gelegen in Misiriac, Morbihan, Groot-Brittannië, is een monument waarvan de oudste elementen dateren uit de 11e eeuw, waaronder een deel van het schip. Het gebouw heeft vele transformaties ondergaan door de eeuwen heen: middeleeuwse moderniseringen, hergebruik van vijftiende eeuwse elementen in de westerse veranda (XVI eeuw), en de bouw van de klokkentoren in de zeventiende eeuw met een steen gedateerd 1572. De transept en het koor dateren uit de 18e eeuw. In 1970 werd een historisch monument opgericht, een hybride architectuur, gekenmerkt door restauratiecampagnes in de 19e eeuw, zoals blijkt uit het kruis van de behuizingen en het geclassificeerde plein.
Missiriac werd een parochie in de 12e eeuw, en in 1129 werd een deel van het grondgebied aan Malestroit overgedragen. De kerk, afhankelijk van de decaan van Carentoir en de baron van Malestroit, kreeg zijn parochiestatus in 1802. Het Latijnse dwarsplan, zonder nadelen, is karakteristiek, met een uniek schip in schist en graniet, een plat bed, en een vierkante klokkentoren die door een achthoekige pijl wordt overreden. De veranda, versierd met een gebroken boog arcade en een deur in het midden van de hanger, weerspiegelt verschillende stilistische invloeden.
In het interieur bevinden zich zes ingedeelde meubelobjecten, waaronder een 17e-eeuws altaarstuk dat in 1925 werd omgevormd tot een monument voor de doden, met marmeren plaquettes en een standbeeld van Jeanne d'Arc. Deze atypische keuze onderstreept de herdenkingsrol van het gebouw. De woningen, gebouwd in de 19e eeuw, en het werkgeversfeest van 15 augustus (ter ere van Notre-Dame) bestendigen zijn anker in het lokale leven. Lokaal materiaal, graniet en leisteen en opeenvolgende hergebruiken getuigen van een continue architectonische geschiedenis, gekoppeld aan de evolutie van de gemeenschap.
De site, inclusief het plein, is geclassificeerd in opdracht van 1 oktober 1970 vanwege zijn erfgoed en landschap belang. De kerk belichaamt aldus bijna een millennium van religieuze en sociale geschiedenis in Bretagne, van haar middeleeuwse oorsprong tot haar moderne aanpassingen, door haar rol onder het Oude Regime (Ploërmel vloer) en haar inwijding als een plaats van herinnering na de Eerste Wereldoorlog.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen