Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Notre Dame kerk dans le Morbihan

Morbihan

Notre Dame kerk

    2 Rue de la Fourmenterie
    56140 Missiriac

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
…
1600
1700
1800
1900
2000
1129
Territoriale overdracht
XIe siècle
Oorsprong van het schip
XVe-XVIe siècle
Hergebruik van elementen
XVIIe siècle
Bouw van de klokkentoren
1802
Parochiestatus
1925
Monument voor de doden
1er octobre 1970
MH classificatie en locatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen namen.

Oorsprong en geschiedenis

De Notre Dame kerk, gelegen in Misiriac, Morbihan, Groot-Brittannië, is een monument waarvan de oudste elementen dateren uit de 11e eeuw, waaronder een deel van het schip. Het gebouw heeft vele transformaties ondergaan door de eeuwen heen: middeleeuwse moderniseringen, hergebruik van vijftiende eeuwse elementen in de westerse veranda (XVI eeuw), en de bouw van de klokkentoren in de zeventiende eeuw met een steen gedateerd 1572. De transept en het koor dateren uit de 18e eeuw. In 1970 werd een historisch monument opgericht, een hybride architectuur, gekenmerkt door restauratiecampagnes in de 19e eeuw, zoals blijkt uit het kruis van de behuizingen en het geclassificeerde plein.

Missiriac werd een parochie in de 12e eeuw, en in 1129 werd een deel van het grondgebied aan Malestroit overgedragen. De kerk, afhankelijk van de decaan van Carentoir en de baron van Malestroit, kreeg zijn parochiestatus in 1802. Het Latijnse dwarsplan, zonder nadelen, is karakteristiek, met een uniek schip in schist en graniet, een plat bed, en een vierkante klokkentoren die door een achthoekige pijl wordt overreden. De veranda, versierd met een gebroken boog arcade en een deur in het midden van de hanger, weerspiegelt verschillende stilistische invloeden.

In het interieur bevinden zich zes ingedeelde meubelobjecten, waaronder een 17e-eeuws altaarstuk dat in 1925 werd omgevormd tot een monument voor de doden, met marmeren plaquettes en een standbeeld van Jeanne d'Arc. Deze atypische keuze onderstreept de herdenkingsrol van het gebouw. De woningen, gebouwd in de 19e eeuw, en het werkgeversfeest van 15 augustus (ter ere van Notre-Dame) bestendigen zijn anker in het lokale leven. Lokaal materiaal, graniet en leisteen en opeenvolgende hergebruiken getuigen van een continue architectonische geschiedenis, gekoppeld aan de evolutie van de gemeenschap.

De site, inclusief het plein, is geclassificeerd in opdracht van 1 oktober 1970 vanwege zijn erfgoed en landschap belang. De kerk belichaamt aldus bijna een millennium van religieuze en sociale geschiedenis in Bretagne, van haar middeleeuwse oorsprong tot haar moderne aanpassingen, door haar rol onder het Oude Regime (Ploërmel vloer) en haar inwijding als een plaats van herinnering na de Eerste Wereldoorlog.

Externe links