Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-sur-l'Eau, gelegen in Domfront in Poiraie (voorheen Domfront in de Passais), is een katholiek gebouw gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw. Het was oorspronkelijk een deel van de Lonlay Abbey, opgericht door William I van Bellême, oprichter van Domfront Castle. Gegeven rond 1020 in de abdij, werd ze een Benedictijnse priorij afhankelijk van Saint-Benoît-sur-Loire. De Romaanse structuur, typisch voor Normandië post-1050, maakt het een model van religieuze architectuur van de tijd. Het was gewijd in 1156 en diende als een aristocratisch parochie, zelfs het verwelkomen van de doop van Alienor, dochter van Henri II Plantagenet, in 1162.

Door de eeuwen heen onderging de kerk meerdere restauraties en gedeeltelijke vernietiging. In de 16e eeuw werd het gerestaureerd na schade, vooral in 1578. Tijdens de revolutie ontsnapte het aan de vernietiging dankzij zijn aristocratische begrafenissen, maar diende als een magazijn, salpeterfabriek, en spinnen. In 1836 werden vier van de zes overspanningen van het schip vernietigd om door een weg te breken, waardoor zijn lengte van 40 m tot 9,45 m werd teruggebracht. Een achthoekige frame pijl, in 1826 vervangen door een vierhoekige piramide, ooit liep de toren.

De kerk is een mix van twee nabijgelegen bouwfasen, met een schip en een transept licht gedesoriënteerd zuidwaarts. Zijn transept, bijzonder opmerkelijk, presenteert cruciform ondersteunt zeldzaam in Frankrijk, geïnspireerd door Germaanse modellen. Het koor, gewelfd met ribbels en versierd met blinde bogen, huizen muurschilderingen ontdekt in 1957. De granieten hoofdsteden, uitgehouwen met geometrische en dierlijke motieven, getuigen van de invloed van de scheepswerven Caennais en Breton. Gerangschikt in 1840, werd het hersteld na de bombardementen van 1944, met behoud van de apsis en apsidiolen intact.

Het meubilair omvat een 12e eeuws hoog altaar, een 14e eeuwse Maagd met Kind, en funeraire platen, waaronder die van de Markiezin van Lesdin (17e eeuw). De kerk, oorspronkelijk Notre-Dame-sous-l'Eau (tot de 19e eeuw), dankt zijn huidige naam aan de nabijheid van een fort van Varenne. De geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van Normandië, van de Benedictijnse stichting tot haar rol tijdens de oorlogen van de religie en de revolutie.

Vandaag de dag, het gebouw behoudt een verkort schip, een saient transept en een halfronde bed. De overblijfselen van de zekerheden, nu geblokkeerd, herinneren zich zijn oude grootheid. De baaien in het midden van de hanger, de oculus van de transept, en de imposante kruistoren, versierd met hoofdsteden, maken het een unieke getuigenis van Norman Romaanse kunst. De opeenvolgende restauraties, met name die van Alphonse Simil (1897.

Externe links