Goedgekeurd bouwplan 1846 (≈ 1846)
Vaststelling van het plan voor een kapel.
1848
Erectie in parochiekerk
Erectie in parochiekerk 1848 (≈ 1848)
Transformatie van de kapel door Mr Jaring.
1880
Bouw van de zeshoekige klokkentoren
Bouw van de zeshoekige klokkentoren 1880 (≈ 1880)
Toegevoegd een facet koepel en klokkentoren.
1891
Bestandheid tegen cycloon
Bestandheid tegen cycloon 1891 (≈ 1891)
Kerk gespaard door de storm.
1902
De uitbarsting van de Peleeberg overleven
De uitbarsting van de Peleeberg overleven 1902 (≈ 1902)
Kerk intact na een ramp.
1925
Transepten toevoegen aan het kruis
Transepten toevoegen aan het kruis 1925 (≈ 1925)
Veranderingen in de interne structuur.
1963
Sloop van de klokkentoren
Sloop van de klokkentoren 1963 (≈ 1963)
Veiligheidsredenen aangehaald.
3 février 1993
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 3 février 1993 (≈ 1993)
Officiële bescherming van het gebouw.
2001-2009
Herstelcampagnes
Herstelcampagnes 2001-2009 (≈ 2005)
Herstel van de originele klokkentoren.
13 décembre 2009
Heropening van de kerk
Heropening van de kerk 13 décembre 2009 (≈ 2009)
Onder voorzitterschap van bisschop Méranville.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (A 71): Inschrijving bij decreet van 3 februari 1993
Kerncijfers
M. Jaring - Eigenaar
Het werk van 1848 voltooid.
Abbé François-Pierre Outil - Eerste priester
Genoemd in 1877 voor de kerk.
Michel Méranville - Bisschop van Fort-de-France
In 2009 werd de kerk opnieuw geopend.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van de Onbevlekte Ontvangenis van L'Ajoupa-Bouillon vindt zijn oorsprong in een kapel gebouwd in de 18e eeuw rond een kruis, op een oude slavenbegraafplaats. In 1848 werd deze kapel, na werk van de heer Jaring, opgericht als parochiekerk, die aanvankelijk werd bediend door parochiekerk priesters in de nabijgelegen parochies van Basse-Pointe en Grande Anse. De barokke architectuur onderscheidt zich door een gevel die doet denken aan de eerste Moorse kerk, gebouwd door Dominicanen.
De kerk heeft verschillende grote veranderingen ondergaan in de loop van de decennia. In 1880 werd een houten zeshoekige klokkentoren, bedekt met een gefacetteerde koepel en een klokkentoren toegevoegd, maar werd in 1963 om veiligheidsredenen vernietigd. De twee kruistransepten werden gebouwd in 1925 en de zijzeilen verschenen in 1926. Tussen 1975 en 1976 werd het interieur gerestaureerd en een onafhankelijke campanile verving de klokkentoren. Het gebouw, dat de cycloon van 1891 en de uitbarsting van de berg Pelee in 1902 weerstond, werd in 1993 als historische monumenten vermeld.
De kerk werd in 2009 heropend door bisschop Michel Méranville. De geschiedenis weerspiegelt zowel de klimatologische als geologische uitdagingen van Martinique en de architectonische evolutie van koloniale kerken, waarbij barokke invloeden en lokale aanpassingen worden gemengd. De gevel, omzoomd door een pediment doorboord door een oculus en een balustrade, evenals de monumentale gewelfde deur omlijst met pilasters, getuigen van dit unieke erfgoed.
De kerk wordt ook gekenmerkt door haar sociale en religieuze rol. Oorspronkelijk gekoppeld aan de geschiedenis van slaven in de omliggende huizen, wordt het een symbool van veerkracht voor de lokale gemeenschap, overlevende natuurrampen en het behoud van zijn status als centrale plaats van eredienst. Latijnse inscripties op de gevel, zoals IN HONOREM IMMAC. CONCEPTIONIS, herinner je zijn toewijding aan de Onbevlekte Ontvangenis, die zijn spirituele identiteit versterkt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen