Saint-Étienne parochiekerk

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk Saint-Étienne du Marin, gelegen in Place Joffre en Martinique, is een katholiek gebouw dat voornamelijk in het 3e kwart van de 18e eeuw werd gebouwd, met toevoegingen aan de 19e eeuw. == Geschiedenis ==De parochie gewijd aan de heilige Stephen werd opgericht in 1669 en omvat het district Sainte-Anne. De oorspronkelijke kapel, verwoest door de Engelsen in 1693 tijdens de oorlog van de Augsburg League, werd herbouwd rond 1700. In 1684 werd de parochie toevertrouwd aan de kapucijnen, die een kapel bouwden op de locatie van de toekomstige bijgebouwen van de pastorie.

De bouw van de huidige kerk werd in 1766 uitgevoerd door kapucijner pater Jean-Marie de Coutances, gefinancierd uit eigen middelen vanwege de armoede van de parochianen. De Graaf van Ennery legt de eerste steen. Het gebouw keurt een Latijns kruisplan goed, met een centraal schip en een hemicirculair koor. De twee zijkapellen werden toegevoegd in 1853 en 1854. De gevel, van Jezuïeten stijl, is ingericht met twee Toscaanse boven opgelegde bestellingen en een driehoekig pediment. De klokkentoren, gescheiden van het hoofdlichaam, is gemaakt van Indiaas hout van de Morne-Gommier.

De kerk is geclassificeerd als Historisch Monument in opdracht van 27 april 2012, na de annulering van eerdere beschermingen uit 1987. Ze onderging verschillende restauraties, met name na Cyclone Dean in 2007, met werk uitgevoerd tussen 2009 en 2015 door Étienne Poncelet, hoofdarchitect van Historische Monumenten. Het hoge altaar, in wit marmer ingelegd met gekleurd marmer, vertegenwoordigt een bas-reliëf van het Laatste Avondmaal. Volgens de legende werd hij gered van een schipbreuk, maar de archieven geven aan dat hij werd verworven door een legaat van 6000 pond door François Cornet in 1769.

De parochiekerk, gelegen onder de kerk, kijkt uit op de baai van Cul-de-Sac du Marin. Deze wijk, een van de eerste bezet door de Fransen in Martinique, behoudt zo een religieus en historisch erfgoed gekenmerkt door koloniale conflicten en opeenvolgende reconstructies. Het gebouw mengt Europese invloeden met lokale materialen, zoals blijkt uit zijn structuur die een omgedraaide scheepsromp oproept, gemaakt door mariniers.

Externe links