Reconstructie west gevel Après 1945 (≈ 1945)
Vernietiging tijdens de Tweede Wereldoorlog.
8 novembre 1996
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 8 novembre 1996 (≈ 1996)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box AE 46): Inschrijving bij beschikking van 8 november 1996
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Martin kerk van Saint-Martin-l'Hortier, gelegen in Seine-Maritime (Normandie), vervangt een 12e eeuws gebouw waarvan de sporen blijven. Het grootste deel van de huidige structuur dateert uit de 15e en 16e eeuw, met een ommuurde structuur uit de 16e eeuw, versierd met opmerkelijke sculpturen. Het schip werd herbouwd in de 17e eeuw, bedekt met een wieg in 1638, terwijl een zijkapel werd toegevoegd in hetzelfde jaar. De gebruikte materialen zijn oeroude hergebruik elementen, typisch voor de lokale gebouwen van de periode.
De westelijke gevel, verwoest tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd na 1945 herbouwd, gedeeltelijk het uiterlijk veranderend. De kerk herbergt een altaarstuk met torso zuilen en een klok gedateerd 1572, getuigenissen van haar rijke meubel erfgoed. De oude deur, versierd met door boeren in ex-voto aan Saint Martin aangeboden ijzers, is nu bewaard gebleven in het Neufchâtel Museum. Deze details illustreren de centrale rol van het gebouw in het religieuze en gemeenschapsleven sinds de Middeleeuwen.
Gerangschikt als historisch monument bij decreet van 8 november 1996 profiteerde de kerk van restauraties die gedeeltelijk werden gefinancierd door de Association for the Protection of French Art (40.000 frank voor dekking). De bescherming benadrukt architectuur die romaanse, late gotische erfgoed en moderne toevoegingen, evenals traditionele constructieve technieken combineert. De site blijft een representatief voorbeeld van Normandisch religieus erfgoed, gekenmerkt door hergebruik van materialen en opeenvolgende aanpassingen.
De locatie van Saint-Martin-l-Hortier, in het district Dieppe, plaatst het gebouw in een landelijk gebied waar parochiekerken dienden als plaatsen van aanbidding, verzamelen en collectieve herinnering. De aanwezigheid van vuursteen en bakstenen weerspiegelt lokale hulpbronnen, terwijl de veranderingen na de Tweede Wereldoorlog herinneren aan de verwoesting die de regio tijdens het conflict heeft geleden. Registratie voor historische monumenten onderstreept het belang van het erfgoed, zowel voor de architectuur als voor het meubilair.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen