Stichting van de Priorij 1108 (≈ 1108)
Gemaakt door Bertrand de Baslade, bisschop van Bazas
Vers 1115
Link naar La Sauve-Major
Link naar La Sauve-Major Vers 1115 (≈ 1115)
De priorij viel aan Benedictijner monniken
XIXe siècle
Neogotische transformaties
Neogotische transformaties XIXe siècle (≈ 1865)
Een pijl en gewelf toevoegen
1874
Vernietiging van de Romaanse veranda
Vernietiging van de Romaanse veranda 1874 (≈ 1874)
Grote wijziging van de zuidelijke gevel
1er décembre 1908
Portaalclassificatie
Portaalclassificatie 1er décembre 1908 (≈ 1908)
Historische Monument Bescherming
24 décembre 1925
Registratie van de kerk
Registratie van de kerk 24 décembre 1925 (≈ 1925)
Gedeeltelijke bescherming (excl. geclassificeerde poort)
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het portaal: bij beschikking van 1 december 1908 - De kerk, met uitzondering van het geheime portaal: inschrijving bij decreet van 24 december 1925
Kerncijfers
Bertrand de Baslade - Bisschop van Bazas en oprichter
De priorij gecreëerd in 1108
Léo Drouyn - Ontwerper en historicus (XIXe s.)
Documenta van de beelden voor erosie
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Martinskerk van Saint-Martin-de-Sescas, gelegen in Gironde (Nouvelle-Aquitaine), werd in 1108 gesticht door Bertrand de Baslade, bisschop van Bazas, als een priorij met een dubbele voorrang en parochieroeping. Rond 1115 kwam het onder invloed van de monniken van de abdij van La Sauve-Majeure. Dit 12de eeuwse monument onderscheidt zich door zijn bescheiden architectuur (unique nave, semicircular apse) die contrasteert met een gebeeldhouwde decoratie van uitzonderlijke rijkdom: meer dan 500 ornamenten, waaronder 130 figuratieve onderwerpen, sierportalen, hoofdsteden en modillen.
Het zuidelijke portaal, meesterwerk van Saintongeese romaanse kunst, presenteert vijf gebeeldhouwde uuren van verschillende motieven (neteltjes, interlaces, gestileerde karakters) en twaalf historische hoofdsteden. De iconografie, geheel profane, verwijt ondeugden (luxe, hebzuchtig, ijdelheid) door moraliserende scènes zoals kwade acrobaten of symbolische dieren. Binnen, het koor en heiligdom huis tien hoofdsteden en een gesneden fries, gereserveerd voor monniken, illustreren waarschuwingen tegen vleselijke verleidingen.
In 1908 werd een historisch monument voor het portaal (de rest van het gebouw werd in 1925 geregistreerd), het gebouw onderging grote wijzigingen in de 19e eeuw: de toevoeging van een neo-gotische pijl, de vernietiging van de Romaanse veranda in 1874, en de kwelling van het schip. Deze transformaties, gekoppeld aan erosie, veranderden een deel van de sculpturen, zoals blijkt uit de verschillen tussen de beschrijvingen van Leo Drouyn (1857) en de huidige staat. Het bewaard gebleven christendom in de Westerse Muur, het enige expliciete christelijke symbool, herinnert aan de oorspronkelijke religieuze roeping.
Modillons (50 in totaal) en innerlijke hoofdsteden onthullen een Dionysiac iconografie, waar saters, omgekeerde mensen en hybride wezens de morele gevaren voor de geestelijkheid illustreren. De zeldzaamheid van een uitsluitend seculiere Romaanse kerk, gecombineerd met de artistieke kwaliteit van de beelden, maakt Saint-Martin-de-Sescas een unieke site in Aquitaine. De invloeden van de abdij van La Sauve-Majeure, zichtbaar in de stijl van hoofdsteden, onderstrepen de nauwe banden tussen deze twee grote monumenten van girondin erfgoed.
Het gebouw, eigendom van de gemeente, vandaag behoudt zijn 19e eeuwse klokkentoren en Romaanse ramen zonder enige decoratie. De hoofdsteden van de koorramen, versierd met bladeren van water en druiven, herinneren aan de know-how van 12de eeuwse ambachtslieden. Ondanks de veranderingen blijft de kerk een waardevol getuigenis van de Aquitaine Romaanse kunst en de morele zorgen van de middeleeuwse kerk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen