Protestantse Kerk à Hangenbieten dans le Bas-Rhin

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse kerk van Hangenbieten, gelegen aan de Rue des Églises in de Nederrijn, is een historisch monument dat sinds 1976 is geregistreerd. De architectuur combineert elementen uit de 12e en 13e eeuw, waaronder een romaanse toren met ramen versierd met geometrische motieven (trèfle, vier-blads, vijf-blads), en 15e eeuwse gotische toevoegingen zoals gebroken gebogen baaien en buitenste uitlopers. Het schip, met drie spanten, wordt verlicht door ramen vergroot in de 19e eeuw, terwijl het koor, gewelfd met kernkoppen, behoudt sporen van middeleeuwse polychromie.

De toren is opgericht in 1371 als parochiekerk van Saint-Brice en dateert uit het einde van de 12e of vroege 13e eeuw. In de 15e eeuw werd het schip verlengd en het koor gewelfd, met opmerkelijke wijzigingen zoals de deuropening in een vlecht. Een fragment uit 1574, ontdekt in 1875, kon worden gekoppeld aan de protestantse Reformatie geïntroduceerd in 1571. Simultaneum (gebruikt door katholieken en protestanten) werd opgericht in 1743 en duurde tot 1966, toen katholieken verkregen hun eigen kerk. De Protestantse parochie, die sinds 1853 officieel was, bewaarde het gebouw, gerestaureerd in 1974.

Het gebouw illustreert de religieuze en architectonische transformaties van de Elzas, met sporen van haar katholieke verleden (polychroom eucharistisch kabinet) en haar aanpassing aan het protestantisme. De begraafplaatspoort, gedateerd 1715, en de restauraties van de 19e en 20e eeuw (1875, 1974) getuigen van het continue onderhoud. Een gemeenschappelijk eigendom, de kerk blijft een symbool van de lokale religieuze en historische erfgoed, mengen middeleeuwse erfgoed en moderne ontwikkelingen.

De ramen in het midden van de toren, met hun centrale pilaar, behoren tot de oudste (XIIth De veranderingen van de 15e eeuw, zoals de triomfboog in gebroken boog die het koor scheidt van het schip, weerspiegelen de evolutie van gotische stijlen. De 19e eeuwse werken, waaronder de uitbreiding van de baaien, werden ontworpen om binnenverlichting te moderniseren. De sacristie, toegevoegd aan de zuidkant, en de buitenkant uitlopers versterken de structuur, terwijl de sporen van polychromie bieden een zeldzame glimp van middeleeuwse decoratie.

Simultaneum, een gangbare praktijk in de Elzas na het Verdrag van Westfalen (1648), maakte het mogelijk de kerk meer dan twee eeuwen te verdelen tussen katholieken en protestanten. Het einde van deze samenwoning in 1966 markeerde een keerpunt, met de bouw van een toegewijde katholieke kerk. De inscriptie van historische monumenten in 1976 benadrukte de waarde van het erfgoed, waardoor het behoud van een emblematische bouw van regionale religieuze en architectonische geschiedenis.

Externe links