Protestantse Kerk Sint Peter à Wolfisheim dans le Bas-Rhin

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse kerk van Sint-Pieter van Wolfisheim, gelegen in de Nederrijn, is een gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 12e eeuw, met grote veranderingen in de 15e, 16e en 3e kwart van de 17e eeuw. De huidige structuur combineert een versterkte veranda toren (1492) op drie niveaus Een overblijfsel van een zonnewijzer (meridiaantype) blijft op de zuidelijke gevel, terwijl er een begrafenisplak van 1669 op geplaatst wordt. De kerk, oorspronkelijk katholiek, werd afgestaan aan protestanten van 1525 tot 1559 voordat ze werd teruggebracht naar katholieken en vervolgens verdeeld onder het simultaneum (1693 Sinds 1962 is het uitsluitend gewijd aan protestantse aanbidding, na een interieurrenovatie in 1965.

De toren, gebouwd in 1492 (gedateerd gegraveerd in gotische tekens boven de poort), diende waarschijnlijk als een verdedigingstoren, zoals blijkt uit de moordenaars en de integratie ervan in een versterkte behuizing, vandaag gematerialiseerd door een zandsteen muur die de aangrenzende begraafplaats afgebakend. Het schip, dat in 1572 na reshuffles in de 18e eeuw werd herbouwd, en het bed van de 16e eeuw illustreert de architectonische evoluties in verband met religieuze conflicten. Het gebouw werd ingeschreven in de Historische Monumenten in 1934 (voor een begrafenismonument) en in 2010 (voor de kerk en haar historische plaat, waaronder de begraafplaats). Zijn geschiedenis weerspiegelt spanningen tussen katholieken en protestanten in de Elzas, met name onder invloed van de graaf Hanau-Lichtenberg (herintroductie van de Reformatie in 1570) en de hertog van Deux-Ponts (restitutie aan katholieken in 1559).

Het simultaneum (gedeeld gebruik tussen de twee culten) werkte van 1693 tot 1962, toen de bouw van een nieuwe Katholieke kerk toestond dat Petrus uitsluitend weer protestants werd. Het interieur, volledig gerenoveerd in 1965, heeft gedeeltelijk de sporen van vroegere ontwikkelingen gewist. Het gebouw behoudt echter opmerkelijke middeleeuwse elementen, zoals de geminieerde baaien van de klokkenkamer, gescheiden door gele zandstenen colonnes, of de Harped Stone Chains (roze en gele zandsteen). Deze architectonische details, gecombineerd met zijn turbulente geschiedenis, maken het tot een belangrijke getuige van het Elzas-religieuze erfgoed, gekenmerkt door de godsdienstoorlogen en de lokale specifieke kenmerken van het protestantisme.

Externe links