Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts Kerk dans l'Eure-et-Loir

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Caquetoire
Eglise romane
Eure-et-Loir

Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts Kerk

    70-71 Rue de l'Église
    28170 Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Église Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts
Crédit photo : Lionel Allorge - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XVe siècle
Hoofdconstructie
XVIe siècle (début)
Uitbreiding en glas-in-loodramen
1769
Graf Pierre van Marie Anne Perrichon
23 juin 1953
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: inschrijving bij decreet van 23 juni 1953

Kerncijfers

Marie Anne Perrichon - Weduwe van Jean-Baptiste Paignon Begraafplaats in de noordelijke kapel (1769).
Jean-Baptiste Paignon - Secretaris van de Koning en Heer Echtgenoot van Marie Anne Perrichon, domineesrecht.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Aignan de Fontaine-les-Ribouts, gelegen in het departement Eure-et-Loir in de regio Centrum-Val de Loire, dateert voornamelijk uit de 15e eeuw, hoewel sporen van een eerdere bouw (ca. 11e eeuw) zijn opgemerkt. Het huidige gebouw, herbouwd en uitgebreid tussen de late 15e en vroege 16e eeuw, illustreert de flamboyante gotische stijl, herkenbaar aan de vlamvormige stenen netwerken die de ramen sieren. Het eenvoudige plan omvat een schip, een transept en een veelhoekige bed, bovenop een stenen klokkentoren met een frame pijl. Binnenin, een 17e eeuwse polychrome kruis Christus, overblijfsel van een straal van glorie, en 16e eeuwse glas-in-lood ramen, waaronder een boom van Jesse en een heilige Johannes de Doper, getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed.

De kerk herbergt een opmerkelijke retable van rococo stijl, omlijst door de standbeelden van Saint Aignan en Saint Sebastian, die zich verschuilen op een achtergrond van houtwerk gesneden met plantaardige motieven. Twee voorbeelden van het recht van seigneuriële preeminentie zijn hier te zien: een grafsteen in de noordelijke kapel, gewijd aan Marie Anne Perrichon (weduwe van een secretaresse van de koning die stierf in 1769), en overblijfselen van een begrafenisliter, een zwarte band versierd met comtale wapenschilden geschilderd op de muren. Deze elementen benadrukken het historische verband tussen het gebouw en de lokale heren, en weerspiegelen de sociale en religieuze praktijken van het oude regime.

== Geschiedenis ==De kerk werd in 1953 geregisseerd door een historisch monument. Vier van zijn 16e eeuwse glazen ramen zijn ook beschermd als roerende voorwerpen. De houten veranda voorafgaand aan de westelijke poort en de bevaarbare ommuurde wieg completeren de architectonische kenmerken van dit monument, symbool van het religieuze en seigneuriële erfgoed van Eure-et-Loir.

Externe links