Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Amand de Bruch, gelegen in het departement Lot-et-Garonne in Nouvelle-Aquitaine, vindt zijn oorsprong in het begin van de zestiende eeuw. De parochie werd genoemd in 1259, maar het huidige gebouw werd herbouwd uit de jaren 1520 door de nonnen van de priorij van Paravis. De archieven getuigen van het werk in 1523 en 1525, onderbroken voor de voltooiing van de kluizen, waardoor zichtbaar de ezel-de-lampe en het begin van gotische gewelven. Deze eerste bouwlocatie combineert al renaissancedecoraties met een middeleeuwse structuur, met een uniek schip geflankeerd door kapellen en een vijfhoekig bed.

Een klokkentoren werd in 1615 toegevoegd en in 1867 opgetrokken tijdens een grote restauratie toevertrouwd aan de Bordeaux architect Léo Courau. Dit laatste vervangt het ommuurde plafond door een overdekte kluis in lijn met het oorspronkelijke project, waarvoor de versterking van de muren en het dak vereist is. De campanile, die buitenproportioneel werd, werd in 1874 afgebroken en de klokkentoren werd uiteindelijk in 1893 voltooid door de ondernemer Arles, volgens de plannen van de Agenese architect Albert Courau. In 1909 werd onder leiding van Léopold Payen een laatste reparatiecampagne gevoerd.

De kerk, gelegen buiten de middeleeuwse omheining van Bruch, illustreert de architectonische evoluties tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. Een historisch monument werd in 2005 gebouwd en is continu gerestaureerd, zoals blijkt uit de bouw in 2012. De opeenvolgende transformaties weerspiegelen zowel de artistieke ambities van de Renaissance als de functionele aanpassingen van de 19e en 20e eeuw.

Externe links