Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Amans-le-Vieux de Caylus, gelegen in de regio Tarn-et-Garonne van Occitanie, is een religieus gebouw gebouwd in de 1e kwart van de 16e eeuw. Het vervangt een oude Romaanse kerk die behoorde tot de Tempeliers van Lacapelle-Livron. Na de ontbinding van de orde in 1307 kwam de plaats in handen van de Hospitallers van Sint-Jan van Jeruzalem, die de huidige kerk bouwden tussen de late 15e en vroege 16e eeuw. Zijn driezijdige bed, zijn gothic axiale venster en zijn manden handvat portal overdekt door een wapenschild aan het Maltese kruis getuigen van deze architectonische overgang. De kerk werd ontmanteld in 1892, beschouwd als te geïsoleerd, voordat ze werd geclassificeerd als een historisch monument in 1984.

Tussen 1975 en 1980 werd onder impuls van Roland Hévin, die het gebouw redde, een grote restauratie uitgevoerd. De noordelijke kapel, gewelfd in de wieg, zou het primitieve koor van de parochiekerk kunnen zijn, die al in 961 in de wil van Raymond I, graaf van Rouergue getuigd werd. De huidige kerk werd in 1519 gewijd door Petrus, bisschop van Viviers, namens de bisschop van Cahors. Vandaag behoort het tot het stadhuis van Caylus, symbolisch gecedeerd door de restaurantvereniging, mits het niet wordt verkocht of geëxploiteerd voor commerciële doeleinden.

De klokkentoren, geïntegreerd met de gevel van de gevel, en de sexpartiete gewelf van het koor illustreren laatgotische invloeden. De zuidelijke poort, versierd met een wapenschild van het ziekenhuis, herinnert aan de rol van religieuze orden in de bouw en het beheer van plaatsen van eredienst in Occitanie. Na de ontmanteling onderging de kerk een periode van verlatenheid vóór de restauratie, waardoor het een plaats in het lokale erfgoed. Bronnen vermelden ook het precieze adres (6301 Saint-Amans le Vieux, 82160 Caylus) en de officiële rangschikking in 1984, waarin het historische en architectonische belang ervan wordt benadrukt.

Externe links