Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Amé de Plombières-les-Bains, ook gewijd aan Saint Blaise, vervangt een 18e-eeuws gebouw als oud beschouwd in 1849. Zijn reconstructie (1857 Het eerste project, toevertrouwd aan de architect Léon-Charles Grilllot (aangeraden door Viollet-le-Duc), koos voor een 14e-eeuwse gotische stijl na het verlaten van een romaanse preliminaire project. De locatie, aanvankelijk omstreden, werd vastgesteld op de linkeroever van de Augronne na het keizerlijke bezoek van 1858.

De bouw betrof de ondernemer Charles Petit en de timmerman Nicolas Deschaseaux. De toren, voltooid in 1860, pieken op 61 meter met een gietijzeren pijl versierd met een keizerlijke kroon in eerbetoon aan Napoleon III. Het hoge altaar werd in 1863 gewijd door bisschop Caverot, bisschop van Saint-Dié. Het ornamentswerk werd voortgezet tot 1905, waaronder het beeld van het portaal van Maguin (1864) en de uitbreiding van de orgelstand (1882).

Het gebouw, gemaakt van Vogezen zandsteen en baksteen, beschikt over een drie-schepen basilicumplan, een opvallende transept en ogivale gewelven. Zijn broosheid, door de broosheid van de steen, vereist voortdurend onderhoud. De kerk heeft in 1995 een historisch monument (na de classificatie van haar meubels in 1982) gebouwd en heeft tussen 2017 en 2019 een grote restauratie van haar dak gekregen, gefinancierd door schenkingen.

De kerk maakt deel uit van het bisdom Saint-Dié en maakt deel uit van de parochie Notre-Dame-des-Sources. Zijn geschiedenis weerspiegelt de lokale spanningen tijdens de bouw, tussen aanhangers van een ambitieus project en critici die de kosten buitensporig vinden. Symbool van het wereldse leven onder het Tweede Rijk, het was ontworpen om de thermische elites, zijn afmetingen voldoen aan de eisen van de crinolines.

De neogotische architectuur, geïnspireerd door de modellen van de 14e eeuw, contrasteert met de bescheidenheid van de oude 18e eeuwse kapel, die zelf een seigneuriale stichting in Lotharingen van 1390 navolgt. De invloed van Viollet-le-Duc, hoewel indirect, verschijnt in de keuze van materialen (steen, baksteen) en decoratieve details (gargoyles, plant pinakels).

Externe links