Eerste vermelding van Bernis 920 (≈ 920)
Villa Bernices in de cartular van Nîmes
1119
Eerste vermelding van de kerk
Eerste vermelding van de kerk 1119 (≈ 1119)
Ecclesia Sancti-Andreæ de Berniz geciteerd
1680
Naoorlogse wederopbouw van religie
Naoorlogse wederopbouw van religie 1680 (≈ 1680)
Werken onder leiding van Jean Cossefière
1703
Vernietigervuur
Vernietigervuur 1703 (≈ 1703)
Verwoeste kerk, wederopbouw in de 18e eeuw
1854
Bouw van de pijl
Bouw van de pijl 1854 (≈ 1854)
Bell gebouwd door de architect Revoil
31 mai 2006
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 31 mai 2006 (≈ 2006)
Bescherming van het gehele gebouw
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gehele kerk (Box BB 53): inschrijving bij decreet van 31 mei 2006
Kerncijfers
Jean Cossefière - Mason
Gereconstrueerde kerk in 1680
Revoil - Architect
Ontwerpt de klokkentoren pijl (1854)
Claude - Romeinse keizer
Mijl in zijn naam hergebruikt
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-André de Bernis, gelegen in het departement Gard en Occitanie, is een gebouw uit de 12e eeuw. Genoemd uit 1119 onder de naam Ecclesia Sancti-Andreæ de Berniz, het behoudt van zijn Romaanse periode een rijk gesneden portaal en een schip, de rest is vernietigd tijdens de oorlogen van religie en vuur in 1703. Het dorp Bernis wordt al in de 10e eeuw in de archieven van de kathedraal van Nîmes getuigd, in verschillende vormen zoals Villa Bernices (920) of Castrum de Bernizes (1007).
De reconstructie van de kerk duurde enkele eeuwen: in 1680 werd een eerste campagne gevoerd door de metselaar Jean Cossefière na de verwoestingen van de godsdienstoorlogen, gevolgd door een tweede in de achttiende eeuw om de schade van de brand van 1703 te herstellen. In die tijd werd een seigneurische kapel toegevoegd aan het noorden, met een koepel aan het keizerlijk. De huidige klokkentoren, met zijn pijl, dateert uit 1854, volgens de plannen van architect Revoil. Het gebouw, gekenmerkt door zijn turbulente geschiedenis, staat sinds 2006 bekend als historische monumenten.
Onder de opmerkelijke elementen van de kerk, wordt het westelijke romaanse portaal onderscheiden door zijn hoofdsteden versierd met sirenes, klauwen en interlacs, evenals door een zeldzame Wisigothic zonnewiel. Binnen, een kolom van het schip is in werkelijkheid een 2,90 m Romeinse mijl terminal, hergebruikt en geclassificeerd sinds 1906. Het draagt een inscriptie gewijd aan keizer Claude. Tijdens de Revolutie werd de kerk kort getransformeerd in een tempel van rede (1794) alvorens haar cultusfunctie te herwinnen.
De architectuur van de gevel, gemaakt van geslepen steen, combineert een oculus en de romaanse poort, terwijl de klokkentoren, herbouwd in de negentiende eeuw, herhaalde schade door de bliksem (1885, 1895). Vandaag de dag behoort de kerk tot de gemeente en is beschermd als onderdeel van een beschermingsgebied voor architectonisch erfgoed. In de Palissy-database staan verschillende liturgische objecten die hiermee verband houden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen