Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-André de Monflanquin werd opgericht in de 13e eeuw, toen de bastide werd opgericht in 1256 door Alphonse de Poitiers, Graaf van Toulouse. Gebouwd tussen 1256 en 1290 op de site van een kastelenkapel gewijd aan Saint Mary, het heeft een uniek schip en een afwijkende as, een zeldzame eigenschap. De bastide, gecedeerd door de heer van Calviac, profiteerde van een handvest van gewoonten (1256, bevestigd in 1269) ter bescherming van haar inwoners. Na de dood van Alphonse en Jeanne de Toulouse (1271) kwam Monflanquin onder Franse soevereiniteit door, daarna Engels na het Verdrag van Amiens (1279).

Tijdens de godsdienstoorlogen werd de kerk een conflicterende kwestie. In 1562 sloot Monflanquin zich aan bij de protestanten, die het gebouw bezetten en het hun tempel maakten. In 1589 toevertrouwde Hendrik IV de stad aan Jacques Nompar de Caumont, hertog van La Force. Na de protestantse opstand van 1621 beval Lodewijk XIII de vernietiging van het kasteel en de wallen (1622). In 1673 herstelden de katholieken de kerk, nu onder de naam Sint Andreas, terwijl protestanten elders hun tempel moesten bouwen.

In de 18e eeuw merkte de bisschop van Agen de verslechtering van de kerk op. Tussen 1715 en 1733 vond een gedeeltelijke reconstructie plaats, waarbij de apsis, de noordelijke kapel en de 13e eeuwse gevel werden bewaard, maar vijf zijkapellen werden verwijderd en de gewelven werden vervangen door een ommuurd plafond. De muren zijn naar beneden, en de klokkentoren, in ruïnes, wordt vervangen door arcades. In 1846 dreigde het plafond in te storten, waardoor een nieuwe bouwcampagne op gang kwam.

Tussen 1853 en 1860 besloot de raad de muren te verhogen, de ogivale ramen te herstellen en de gewelven te herbouwen, waardoor de kerk zijn middeleeuwse stijl kreeg. De klokkentoren, verpletterd na de wederopbouw, werd in 1923 herbouwd in een stijl geïnspireerd door Toulouse gebouwen, met arcades en slots. De kerk werd uiteindelijk op 16 juli 1925 als historische monumenten vermeld, die zijn westerse gevel beschermen.

Het orgel, geïnstalleerd in 1867, komt uit een kerk in Bergerac (1855) en wordt gerestaureerd door Micha Jouve. De oudste glas-in-lood ramen, gemaakt in 1879 door Henri Feur, zijn naast moderne creaties in gebroken glas getekend door de Benedictines van En-Calcat. Deze elementen illustreren de artistieke en culturele transformaties van het gebouw door de eeuwen heen.

Externe links