Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-André de Rouen, gelegen in een voorstad van de stad, heeft zijn oorsprong onder de naam Saint-André-de-la-Porte-aux-Fèvres, met verwijzing naar de smids van de buurt. Het werd een parochie in 1124 en de kuur was verbonden aan de abdij Saint-Ouen vanaf 1169. Al in 1027, werd het geheel herbouwd tussen 1486 en 1556: het schip en zijn zijkanten dateren uit 1521, de toren (1541-1546) en de rozenkrans poort (1556) voltooiden het gebouw, ondertekend in 1526.

De toren, 35 meter hoog, werd beschadigd door een orkaan in 1683 en gerepareerd in 1701, maar zijn achthoekige pijl, gescheurd tijdens de storm, zal nooit worden hersteld. In 1562 veroorzaakte Hugenoten een verslechtering in de kerk, die ook in de 18e eeuw veranderde, zoals de installatie van een altaarstuk in de abide. Na de Revolutie werd de kerk gesloten in 1791, verkocht als een nationaal goed, en veranderde in een winkel en gieterij. Alleen de toren blijft over na de vernietiging van het schip in 1861, tijdens de piercing van Jeanne-d'Arc Street.

De Saint-André toren werd in 1958 een historisch monument en werd meerdere keren gerestaureerd, met name in 1867 en 2020, waar na consolidatie een anti-steenval (pare-gravois) werd verwijderd. Farin, een lokale historicus, beschreef het in de 18e eeuw als een van de mooiste klokkentorens in Rouen, met de nadruk op zijn opengewerkte architectuur. Tegenwoordig getuigt het van de religieuze en stedelijke geschiedenis van de stad, tussen Renaissance en Revolutie.

Historische bronnen, zoals de werken van Eustache de la Quérière (1862) of Georges Dubosc (1922-1929), documenteren haar evolutie, van haar parochierol tot haar gedeeltelijke verdwijning. De archieven vermelden ook het exacte adres: rue Jeanne-d.

Externe links