Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-André de Saint-André-Farivallers à Saint-André-Farivillers dans l'Oise

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Oise

Église Saint-André de Saint-André-Farivallers

    D61
    60480 Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Église Saint-André de Saint-André-Farivillers
Crédit photo : Vinckie - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1555
Bouw van het koor
1572
Aanmaken van een venster
1693
Klokkenlettertype
19 mars 1992
Registratie voor historische monumenten
2016
Herstel van glas-in-loodramen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (doc

Kerncijfers

Étienne Parize - Lokale dichter Geboren in 1948 in de gemeente.

Oorsprong en geschiedenis

Saint-André kerk, gelegen in Saint-André-Farivallers, Oise, is een religieus gebouw gebouwd in de 16e eeuw. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Hédencourt, Farivillers, Le Moulin, Bois-Renault en Bois-l'Abbé. Dit monument, zeer homogeen stilistisch, werd volledig herbouwd tussen 1525 en 1575 onder impuls van de Benedictijnse abdij van Breteuil, die de grote tienden van de parochie waarnam. De architectuur brengt twee grote invloeden met zich mee: de flamboyante gotiek voor het schip en de klokkentoren, en de renaissance voor het koor, gebouwd in 1555.

Het koor, van ruime proporties, wordt doorboord door hoge baaien met Renaissance vullingen, ondersteund door elegante uitlopers. De steile en sobere klokkentoren belichaamt daarentegen de flamboyante gotische stijl. De kerk behoudt opmerkelijke meubels: een glas-in-lood raam gedateerd 1572, een klok van 1693, een schilderij van het altaarstuk van de Maagd, een 18e eeuws hoog altaar, en een 16e eeuw Christus, blootgesteld in een outdoor niche. Deze elementen weerspiegelen de artistieke en religieuze rijkdom van de regio in deze periode.

Het gebouw werd genoemd als historische monumenten in opdracht van 19 maart 1992, met erkenning van zijn erfgoed waarde. In 2016 werden drie glas-in-loodramen, beschadigd door een hagelstorm, gerestaureerd. Dit monument illustreert het belang van lokale abdijen bij de bouw van picardkerken op het platteland, waarbij stilistische overgangen tussen de middeleeuwen en de renaissance worden weerspiegeld.

De gemeente Saint-André-Farivallers, doorkruist door de meridiaan van Parijs, wordt gekenmerkt door een overwegend landbouwgrondgebruik (87% in 2018), met bouwland met uitzicht op het landschap. Deze landelijke context verklaart het isolement van de kerk, opgevat als een centraal punt tussen verspreide gehuchten. Het gebouw diende niet alleen als een plaats van eredienst, maar ook als een geografische en sociale mijlpaal voor een bevolking voornamelijk gewijd aan de landbouw.

De abdij van Breteuil, genoemd als sponsor van de werken, speelde een belangrijke economische en spirituele rol in de regio. De tienden die Benedictijnse monniken ervaren, hebben vaak de bouw of renovatie van parochiekerken gefinancierd, zoals blijkt uit deze zestiende eeuwse prestatie. Dit systeem weerspiegelt de feodale en religieuze organisatie van Picardië, waar abdijen krachtcentra waren die het lokale leven diep beïnvloeden.

In 2023 had de stad 514 inwoners. Saint-André kerk blijft een symbool van dit historische erfgoed, met aandacht voor de gemengde architectuur en het bewaarde meubilair. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1992 stond toe om dit gebouw te beschermen, maar benadrukte het belang ervan in de religieuze en architectonische geschiedenis van de Hauts-de-France.

Externe links