Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Anthime-et-Saint-Saturnin in Brommat, gelegen in Aveyron, Occitanie, is een religieus gebouw dat dateert uit de 12e eeuw, hoewel de grote wederopbouw vond plaats in de eerste helft van de 15e eeuw. Het vervangt een oude Romaanse kerk, die in 1478 werd gesloopt met toestemming van de bisschop van Rodez Bertrand de Chalençon, vanwege de staat van geavanceerde degradatie. De nieuwe kerk, vergezeld door twee kapellen, is gebouwd in een late gotische stijl, net als de aangrenzende priorij, genaamd het kasteel, die diende als een woonplaats voor de voorafgaande aangewezen door de Abbé de Conques.

In de 16e eeuw werd de priorij in 1582 door protestanten aangevallen, waarschijnlijk schade aan de kerk toebrengend, zoals blijkt uit restauratiewerkzaamheden uitgevoerd in 1601. Dit werk, onder leiding van Abbé de Conques Jean Mignot en Prior Jean Johani, omvat de consolidatie van de kluizen van het koor en de kapellen, evenals de reparatie van de klokkentoren. Lokale ambachtslieden, zoals de metselaar Jean Solenc en timmerman Bernard Trin, zijn actief betrokken. Op dat moment herbergt de kerk ook een broederschap gewijd aan Notre-Dame-de-Pitié, opgericht in 1515.

De wijzigingen gingen door in de 17e en 18e eeuw, inclusief de sluiting van de bedvullingen om een tafel te installeren die het martelaarschap van de heilige Saturnin, patroonheilige van de kerk vertegenwoordigt. In de 19e eeuw werden grote veranderingen doorgevoerd: de bouw van een sacristie in 1822 door de parochiepriester Antoine Bors, vervolgens de ontmoeting van de zijkapellen rond 1850 onder impuls van de parochiepriester Pierre Mousses, die ook opdracht gaf een altaarstuk en een preekstoel te prediken. Zijn opvolger, Fr. Frédéric Cambournanc, voltooide het vergulden en houtwerk van het koor. In 1920 werd het kerkhof rondom de kerk verplaatst en werd een uitbreiding toegevoegd aan de sacristie. Het gebouw werd uiteindelijk in 1927 als historisch monument genoemd, voordat het in 1997 werd gerestaureerd.

De kerk wordt onderscheiden door zijn beschutte kam klokkentoren, toegankelijk via een trap vanaf de veranda, en door zijn klimop gewelven en derdeons versierd met gesneden sleutels. De vlammen van het koor vertegenwoordigen figuren en engelen, terwijl de zuidelijke kapel de gezegende Christus en de vier evangelisten blootlegt. Deze architectonische en decoratieve elementen illustreren de historische en religieuze betekenis van dit monument, gekoppeld aan de abdij van Conques en de barrez waguria uit de middeleeuwen.

Brommat, de hoofdstad van de Barrez waguria in de negende eeuw, was een groot gerechtelijk en religieus centrum onder het gezag van de Graven van Rodez. In 1074 leverden graaf Aimoin en zijn vrouw Pétronille de kerk en haar bijgebouwen af aan Abbé Stephen II de Conques, waardoor Brommat de priorijchef van Barrez werd. Deze status versterkt de rol van de kerk als een plaats van geestelijke en tijdelijke kracht, die de feodale en kerkelijke dynamiek van de regio weerspiegelt.

Externe links