Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Armel de Ploërmel, gelegen in Morbihan in Bretagne, is een katholiek gebouw waarvan de bouw begint in de 15e eeuw op de resten van een romaanse heiligdom. De zijkanten, bedekt met valse houten crossovers versierd met alernes en thirdons, vallen op gebeeldhouwde kraaien, terwijl het centrale schip bedekt is met een gelambrisde wieg ondersteund door de-engoulants en danges. Het noordelijke portaal (circa 1530) markeert de overgang tussen laatgotisch en renaissance, met uitlopers die middeleeuwse en herboren candelabra motieven mengen. Deze portal, een van de rijkste Bretonse iconografische programma's van de late Middeleeuwen, heeft gedeeltelijk ongecodeerde inscripties, waaronder een gegraveerde datum (1533) op een vantail.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies: de ineenstorting van de klokkentoren in 1508, de wederopbouw van het gebouw van oost naar west tussen 1511 en 1556 en de bouw van de klokkentoren tussen 1733 en 1741. In 1840 werd er een historisch monument gebouwd, dat beschermde glas-in-loodramen herbergt, tussen 1954 en 1970 door Jacques Bony gerestaureerd na de schade van de Tweede Wereldoorlog. Onder zijn schatten neemt de cenotaaf van de hertogen Johannes II en Johannes III van Bretagne een centrale plaats in: hun gistoren, aanvankelijk geplaatst in de kerk van de Karmelieten, werden meerdere malen verplaatst (1591, Revolutie) alvorens in 1820 hersteld te worden door de Algemene Raad van Morbihan en geïnstalleerd in de kerk van Saint-Armel.

De interieurarchitectuur onthult een drie-ship hall kerk, kenmerkend voor de Bretonse gebouwen van de periode. De zijkapellen (Saint-Armel, du Crévy) en de sacristie, gebouwd in het midden van de 15e eeuw, zijn gedeeltelijk bewaard gebleven. De panelen aan de noordkant dragen de handtekening van een ambachtsman, Yves Thomas Jourdran, terwijl de ongecodeerde inscripties op de noordelijke poort blijven. De noordoostelijke sacristie, toegevoegd in 1826, completeert dit ensemble van middeleeuwse erfgoed, Bretonse renaissance en moderne restauraties.

Externe links