Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Aubin de Vaux-sur-Aure, gelegen in Calvados, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de twaalfde eeuw. Het werd gedeeltelijk herbouwd in de 14e of 15e eeuw, met de toevoeging van een seigneuriale kapel voor de familie Suhard. De klokkentoren, misschien gedateerd uit de zestiende eeuw, draagt het wapenschild van de familie Bernières. Het gebouw was aanvankelijk afhankelijk van de abdij van Lessay, terwijl de abdij van Sainte-Marie de Longues het beschermheerschap had.

In de 19e eeuw onderging de kerk een bijna totale renovatie in romaanse stijl onder impuls van burggraaf Henri de Toustain en de pastoor Pierre Palos, na 1848. De werken omvatten de sloop van de seigneuriale kapel, de toevoeging van een transept, en de reconstructie van de kluizen van het koor. Het interieur is volledig vernieuwd, behalve het buitenbed. De gevel en het schip zijn langwerpig, en een nieuwe sacristie werd gebouwd in 1874-1876.

De enige Romaanse elementen die bewaard zijn gebleven zijn de klokkentoren en de vlakke bedzijde van het koor. De klokkentoren is soms gedateerd tot de tweede helft van de 16e eeuw. Arcisse de Caumont, voor 1830, beschrijft een opmerkelijk schip om zijn uitlopers en zijn modillon cornice, evenals crenellated fret ramen, nu gedeeltelijk verstopt. Het tympanum en andere elementen zijn geïnspireerd op regionale gebouwen zoals de kerk van Beaumais of de abdij van de mannen van Caen.

De kerk werd gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1927 (kerk en klokkentoren). Caumont noemt twee oude klokken uit 1592 en 1755. De 19e eeuwse restauratie omvat ook de vervanging van meubilair, met altaren en lampen gekopieerd van veronderstelde 12e eeuwse modellen. Het project wordt gedeeltelijk gefinancierd door de keizerin, en de werken worden geleid door de beeldhouwer Pierre Hotin.

De site behoudt ook externe elementen zoals de deuren en het kruis van de begraafplaats, een kopie van een Romaans kruis van Grisy. De kerk illustreert aldus een ambitieuze neo-Romeinse reconstructie, waarbij middeleeuws erfgoed en 19e-eeuwse interventies worden gemengd.

Externe links