Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Aubin à Saint-Aubin-de-Bonneval dans l'Orne

Orne

Kerk van Saint Aubin

    3 Rue Saint Clair
    61470 Saint-Aubin-de-Bonneval
Eglise Saint-Aubin
Eglise Saint-Aubin
Eglise Saint-Aubin
Eglise Saint-Aubin
Crédit photo : Ikmo-ned - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
début XIIIe siècle
Eerste bouw
fin XVe siècle
Toevoeging van de klokkentoren
XVIIIe–XIXe siècles
Belangrijke transformaties
1895
Herstel postmappen
1959
Herschikking van de klokkentoren
31 mai 1991
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk, met al zijn geschilderde decoratie (Box ZE 71): inschrijving bij decreet van 31 mei 1991

Kerncijfers

Famille d'Aunou - Mogelijke initiële sponsor Bouw van een schip in XIII.
Famille Houllay de la Lobbraye - Donoren van de klokkentoren Wapens aanwezig op de klokkentoren.
Abbaye de Saint-André-de-Gouffern - Werkgeverinstelling Ontvangt het recht van sponsoring in de 13e.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Aubin, gelegen in Saint-Aubin-de-Bonneval in de Orne, is een religieus gebouw gebouwd in het begin van de 13e eeuw, misschien zelfs in de 12e eeuw voor delen zoals het schip. Het werd toen een afhankelijkheid van de abdij van Saint-André-de-Gouffern, nadat deze het recht van bescherming had gekregen. De familie van Aunou wordt genoemd als mogelijke eerste sponsor, vooral voor het schip met romaanse archeologie.

In de 15e eeuw onderging de kerk grote architectonische veranderingen, waaronder de toevoeging van een veelhoekige houten klokkentoren versierd met armen van de Houllay familie van Lobbraye. Deze klokkentoren, een opmerkelijk element, overstijgt een veranda waarvan de gevelwand later wordt gesloopt. De openingen worden ook doorboord met grondbaaien, waardoor het uiterlijk van het gebouw verandert.

De 18e en 19e eeuw zag nieuwe ontwikkelingen, met de vervanging van smalle baaien door gebogen bakstenen en stenen openingen, evenals een volledige revisie van het interieur. De kluis van het koor wordt herbouwd in gips, en het paneel van het schip wordt bewaard. In 1895 schade veroorzaakt door bliksem veroorzaakte een restauratie van de klokkentoren, deken en meubilair. Een laatste belangrijke interventie in de 20ste eeuw (1959) betrof de reparatie van de klokkentoren, terwijl de westelijke hoogte in het midden van de eeuw werd hersteld, met de onderdrukking van zijn gevoel.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn meubels en geschilderde decoraties uit de zeventiende eeuw, nog steeds zichtbaar. Het schip bewaart ook middeleeuwse modillen, getuigenissen van zijn oorspronkelijke constructie. Gerangschikt een historisch monument in 1991, de kerk illustreert de architectonische en artistieke evolutie van een Normandische landelijke plaats van aanbidding over bijna acht eeuwen.

De gebruikte materialen weerspiegelen deze complexe geschiedenis: steen voor muren (behalve de sacristie in baksteen en gedeeltelijk gecoate steen), hout voor het voorschip, leisteen voor het schip en platte tegels voor het koor. Deze technische en esthetische keuzes benadrukken de opeenvolgende aanpassingen aan de liturgische behoeften en constructieve modi van elk tijdperk.

Externe links