Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Aventin, gelegen in Veneuvre-du-Poitou in Wenen, is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 12e eeuw. Zijn klokkentoren en de westelijke en zuidelijke poorten, daterend uit de late twaalfde en vroege dertiende eeuw, getuigen van deze periode. De kerk onderging grote veranderingen in de 16e eeuw, waaronder de toevoeging van kapellen en de hervatting van de bovenste delen van de klokkentoren. Deze veranderingen weerspiegelen de architectonische evolutie en liturgische behoeften van de tijd.

In de 18e eeuw beschadigde een aardbeving in 1704 de stenen pijl, die in 1866 door een orkaan werd verwoest. De resten werden verkocht op de veiling, en het gebrek aan financiële middelen vertraagde reparaties tot 1945. Ondanks een aantal ad-hocwerkzaamheden hebben structurele stoornissen, waaronder barsten en valpartijen van coatings, om veiligheidsredenen in 2008 tot sluiting van de coating geleid. De problemen hadden betrekking op het niet-getrianguleerde frame en tegeldeksel, dat druk uitoefent op de muren.

Tussen 2010 en 2012 werd belangrijke restauratiewerkzaamheden verricht om het koor en het schip te consolideren. Het frame en de hoes werden volledig herbouwd, de roosters en bakstenen gewelven werden vervangen door een houten kluis, en moderne fittingen (verlichting, verwarming, geluid) werden geïnstalleerd. De kerk, waarvan de klokkentoren en de zuidelijke poort sinds 1923 zijn geclassificeerd, heropend in december 2012. Het herbergt opmerkelijke elementen zoals archaïsche hoofdsteden, achttiende-eeuwse schilderijen, een 17e-eeuws altaarstuk en een monument venster uit 1924 gewijd aan Eerste Wereldoorlog soldaten.

De kerk is gedeeltelijk gebouwd met hergebruik materialen van de Gallo-Romeinse site van de Tours-Mirandes. Het atypische plan omvat een schip met twee schepen, een klokkentoren en een koor dat in de 16e eeuw door een kapel werd vergroot. De vlakke bedzijde, doorboord door een drieling, en de Plantagenet-type domicische gewelven illustreren de verschillende architectonische invloeden van het gebouw.

De kerk werd in 1927 voor de rest van het gebouw geklasseerd als historisch monument in 1923 vanwege de klokkentoren en de zuidelijke poort. Deze bescherming benadrukt het belang van het erfgoed en zijn rol in de lokale geschiedenis. Vandaag de dag blijft het een plaats van aanbidding en herinnering, toegankelijk voor het publiek na decennia van behoud en restauratie.

Externe links