Kerk van Saint-Beauzire à Trizac dans le Cantal

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Beauzire de Trizac, in het Cantal, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong teruggaat tot de Merovingische periode (Ve-VIII eeuw). In de 9e eeuw had Trizac drie kerken gewijd aan Notre-Dame, Saint-Jean-Baptiste en Saint-Beauzire, waarvan alleen de laatste nu bekend staat als de Assumption. Het huidige Romaanse gebouw dateert voornamelijk uit de late 11e en vroege 12e eeuw, met wijzigingen aan de 13e eeuw (transepte gewelven, grote veranda) en 14e eeuw.

De kerk was een priorij die afhankelijk was van de abdij van La Chaise-Dieu in de 14e eeuw, onder de naam Saint-Beauzire. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door grote transformaties: uitbreiding van de kapellen in 1865, reconstructie van de klokkentoren, en aanpassingen van de daken tussen 1903 en 1904. De aangrenzende begraafplaats werd verplaatst in 1854, en opeenvolgende restauraties (1991, 1998, 2001) behouden haar architectonisch erfgoed, waaronder romaanse hoofdsteden, barokke retables van 1742, en glas-in-lood ramen van de 15e tot 16e eeuw.

Geclassificeerd als Historisch Monument in 1969, de kerk herbergt een opmerkelijke schat: een 16e eeuwse Pietà, een 14e eeuwse Maagd met Kind, en geclassificeerd liturgische voorwerpen. Zijn glas-in-lood ramen, oorspronkelijk toegeschreven aan Trizac (verwarring met Priziac in Bretagne), illustreren legendes van Sint Nicolaas. De klokkentoren, ontoegankelijk, bewaart drie klokken, waarvan een gesponsord door Jean-Baptiste de Chabannes, markies en seigneur van Trizac.

De exterieur architectuur onderscheidt zich door zijn grote gebroken boog veranda, zijn gesneden modilons (met inbegrip van een kat met een menselijk hoofd), en een 12de eeuwse canonial wijzerplaat. Binnen, leidt Broc's tuff beuk, gewelfd in een gebroken wieg, naar historische hoofdsteden (griffons, donoren) en barokke altaarstukken met blauwe en gouden kleuren. Deze elementen weerspiegelen de stilistische evolutie, van primitieve roman tot gotische en barokke toevoegingen.

De kerk ontsnapte aan de radicale veranderingen die bisschop de Marguery in de 19e eeuw wenste, dankzij de lokale gehechtheid. De opgravingen van 2004 onthulden middeleeuwse begrafenissen bij de oude begraafplaats. Vandaag de dag is het een symbool van het religieuze en historische erfgoed van Haute-Auvergne, sinds 2012 geïntegreerd in de parochie Saint-Luc du Nord-Cantal.

Externe links