Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint-Blaise de Verdun, gelegen in het departement Ariège in de regio Occitanie, is een Romaans gebouw gebouwd in de 12e eeuw. Het wordt gekenmerkt door zijn drie beuken uitgebreid door een apse en twee apsidiolen, versierd met lumbale banden samengesteld uit arcatures in halve cirkel. Oorspronkelijk gebouwd door de abdij van Cluny, werd het vervolgens gehecht aan de abdij van Saint-Volusien de Foix. De kerk herbergt 17e en 18e eeuwse muurschilderingen, gerestaureerd in de jaren tachtig.

In 1613 veroorzaakte de torrent van de Moulines een overstroming waardoor het dorp en de kerk herhaaldelijk werden beschadigd. Deze laatste werd gedeeltelijk herbouwd in 1701 om de verwoesting te herstellen. De klokkentoren, aanvankelijk vierkant, verloor de helft door de opeenvolgende overstromingen, waardoor slechts één volledig gezicht met vier arcades versierd met toegewijde kolommen en gesneden hoofdsteden. Het gebouw werd geclassificeerd als historische monumenten in opdracht van 24 februari 1910.

De kerk bevindt zich in Barry d'en-Haut, in het bovenste deel van het dorp Verdun, op 580 meter boven zeeniveau, vlakbij de Moulines Creek. De Romaanse architectuur, gekenmerkt door wieggewelven en vierkante pilaren zonder hoofdstad, getuigt van zijn middeleeuwse oorsprong. Verschillende voorwerpen van het meubilair worden genoemd in de Palissy basis, benadrukken haar erfgoed belang.

De kerk wordt beheerd door de gemeente Verdun, en haar classificatie als historisch monument in 1910 getuigt van haar architectonische en culturele waarde. Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, evenals Jules de Lahondès' werk in 1886, documenteren zijn geschiedenis en architectonische kenmerken.

Externe links