Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Briac kerk van Saint-Briac-sur-Mer, in Ille-et-Vilaine, is een katholiek monument uit de 16e eeuw. De huidige klokkentoren, het enige overblijfsel van het 17e-eeuwse gebouw, werd tussen 1671 en 1688 gebouwd door Alain Labat, meesterpinner van Guingamp. Het is een historisch monument sinds 1908. Deze granieten klokkentoren, versierd met gesneden balustrades, herinnert aan de constructies van de Trégor en herbergt een klok van 1690 aangeboden door de heer van Pontbriand.

De vroege kerk, waarschijnlijk romaanse (XII-11e eeuw), werd vervangen in de 17e eeuw dankzij de financiering van lokale vissers, die in ruil het recht om te vissen op chaumé dagen verkregen. Macerels hebben dit op de gevel gekerfd. Het gebouw, dat in 1860 als te bescheiden werd beschouwd, werd afgebroken, behalve de klokkentoren. De huidige reconstructie (1867-1868), door de Malouin architecten Frangeul, nam een neo-Romeinse stijl met drie schepen en een transept.

De glas-in-lood ramen, gemaakt tussen 1900 en 1950 door Parijse en Lavallois workshops, illustreren het leven van Saint Briac en religieuze scènes. De kerk bewaart ook 18e-eeuwse standbeelden, zoals een houten Sint Michael, en een ex-voto maritieme. Het meubilair omvat 19e-eeuwse altaren en een hoog altaar aangeboden door parochianen in 1887. De site, ooit omgeven door een Bretonse omheining met calvary en begraafplaats, blijft een symbool van Bretonse maritieme erfgoed.

De participatieve financiering van de matrozen, de seigneuriële liter van de Pontbriands, en de sporen van de broederschappen (Saint-Sacrement, Rosaire) benadrukken de band tussen de gemeenschap en haar kerk. De glazen ramen, geclassificeerd of geregistreerd, en de gesneden elementen (vis, balustrades) herinneren aan de lokale identiteit, tussen geloof en haven activiteiten.

Externe links