Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Cadou, gelegen ten zuidoosten van het dorp Sizun in Bretagne, vindt zijn oorsprong in een treviale kapel die werd een tak van Sizun in 1748. Zijn status veranderde in 1829 toen het werd opgericht als parochiekerk. Het huidige gebouw is het resultaat van opeenvolgende transformaties: een veelhoekige bed met meerdere knopen en een sacristie werden gebouwd in 1663, gevolgd door een Leonard-stijl klokkentoren op het scharnier van de 17e en 18e eeuw. Deze eerste campagnes weerspiegelen een typische architectuur van de regio, die schalie en graniet combineert.

In de 19e eeuw, een derde fase van het werk in 1840 toegevoegd low-sides en een neoklassieke zuidelijke veranda, grondig veranderen van de binnenruimte. De wanden van het schip, verwijderd, worden vervangen door houten zuilen die het marmer nabootsen en een paneelframe ondersteunen. De interieurcoatings en de vloer, die in de tweede helft van de 20e eeuw werden gecementeerd, veranderden gedeeltelijk de authenticiteit van de originele decoraties. De kerk, nog steeds omgeven door het kerkhof vergroot in de 19e eeuw, herbergt een gerenoveerde cross-calvary in de 18e eeuw.

Geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 31 juli 2015 zijn de Kerk van St.Cadou en haar kruis volledig beschermd (Cadastre AL 101, 156). Een gemeenschappelijk eigendom, het illustreert de architectonische evolutie van Bretonse religieuze gebouwen, gekenmerkt door functionele en stilistische aanpassingen over bijna drie eeuwen. De aangrenzende begraafplaats, met zijn uitgebreide grenzen, getuigt van zijn historische verankering in het lokale landschap.

Externe links