Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Césaire kerk van Saint-Césaire, gelegen in het departement Charente-Maritime in Nouvelle-Aquitaine, is een 12e-eeuws romaanse religieuze gebouw. Dit monument, typisch voor de regionale romaanse architectuur, onderscheidt zich door zijn westerse gevel versierd met een portaal met vier aartsvolts bekroond met gesneden gezamenlijke covers (wolf tanden, nagelkoppen). Het schip, aanvankelijk gewelfd in wieg, werd gewijzigd in de 15e eeuw na vernietiging, terwijl de klokkentoren, met een vierkante basis en doorboord door dubbele arcades, stijgt boven een centrale koepel.

Geclassificeerd als historisch monument in opdracht van 4 september 1913 onderging de kerk een complete restauratie in 1935. Zijn architectuur onthult eigenaardigheden zoals een galerij van asymmetrische bogen boven de poort (drie baaien in gebroken bogen aan de linkerkant, twee in het midden van de hanger aan de rechterkant) en een schip met twee spanten, ooit gewelfd met kernkoppen voor hun vernietiging tijdens de oorlogen van religie. Binnen, de centrale spanwijdte wordt overtroffen door een koepel op hangers, terwijl het heiligdom, herbouwd aan het einde van de 15e eeuw, heeft gewelven rusten op prismatische kolommen zonder hoofdletters.

De site behield ooit een narthex, die verdween in het begin van de twintigste eeuw, waar catechumens werden gehouden. Vandaag de dag behoort de kerk tot de gemeente Saint-Césaire en blijft een belangrijke getuigenis van Saintonge's Romaanse erfgoed, waarin defensieve elementen (massieve broederij) en karakteristieke gesneden decoratie worden gecombineerd. Zijn rangschikking tussen historische monumenten onderstreept haar architectonische belang en haar rol in de lokale geschiedenis, van de Middeleeuwen tot moderne restauraties.

Externe links