Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sint Christopher van Beaune-les-Mines à Limoges en Haute-Vienne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Haute-Vienne

Kerk van Sint Christopher van Beaune-les-Mines

    Beaune-les-Mines
    87000 Limoges
Église Saint-Christophe de Beaune-les-Mines
Église Saint-Christophe de Beaune-les-Mines
Crédit photo : Fourgeaudg - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1900
2000
XIIe siècle
Bouw van het koor en de zuidelijke kruising
XIIIe siècle
Reconstructie van het schip
XVe siècle
Externe uitlopers toevoegen
6 février 1926
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk van Beaune: inscriptie bij decreet van 6 februari 1926

Kerncijfers

Saint Éloi - Legendarische donor Aura begiftigde de abdij Saint-Martin van Beaune.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Christophe de Beaune-les-Mines, gelegen in de gelijknamige wijk Limoges, is een katholiek gebouw gebouwd tussen de 12e, 13e en 15e eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn vierkante klokkentoren, geplaatst aan het kruis van een asymmetrisch transept, en zijn typisch Limousin Westerse portaal, versierd met zuilen en een fries-chapiteau. Het schip, gewelfd met kernkoppen, en het halfronde koor, versierd met zeven bogen in het midden van de hangar, illustreert de overgang tussen romaanse en gotische stijlen. De buitenste uitlopers, toegevoegd in de 15e eeuw, versterken de structuur.

De kerk is nauw verbonden met de lokale religieuze geschiedenis: de provoost van Beaune was aanvankelijk afhankelijk van de abdij van Saint-Martin in Limoges, gesticht dankzij een schenking van Saint Éloi. In de 12e eeuw leidden de conflicten tussen de bisschop van Limoges en de abt van Saint-Martial voor de controle van de abdij tot de degradatie van de monniken in deze provost. Het schip, herbouwd in de 13e eeuw, heeft dwarsdoorsneden van kernkoppen, terwijl het koor en de zuidelijke kruisbloem, daterend uit de 12e eeuw, romaanse elementen zoals de gewelfde apsidiool in cul-de-vier behouden.

Gerangschikt een historisch monument bij decreet van 6 februari 1926, de kerk getuigt van middeleeuwse architectonische ontwikkelingen. De klokkentoren, met geminieerde baaien en hoeken, evenals de hoofdsteden en kruisvormige pijlers, weerspiegelen regionale invloeden. De opeenvolgende veranderingen, vooral de uitlopers van de 15e eeuw, onderstrepen de aanpassing aan liturgische behoeften en structurele beperkingen door de eeuwen heen.

Externe links