Bouw van bed en poort Seconde moitié du XIIe siècle (≈ 1275)
De oudste bewaard gebleven elementen.
XIXe siècle
Renovatie van het schip
Renovatie van het schip XIXe siècle (≈ 1865)
Grote architectonische veranderingen.
13 octobre 1975
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 13 octobre 1975 (≈ 1975)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box AP 74): inschrijving bij beschikking van 13 oktober 1975
Kerncijfers
René Clary - Historicus en Abbé
Studeerde de parochies van het bisdom.
Jacques-Antoine Delpon - Lokale historicus
Ik heb de resten van Brassac gedocumenteerd.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Christophe de Montvalent is een katholiek gebouw gelegen in het gelijknamige dorp, in het departement Lot, in de regio Occitanie. Het wordt geassocieerd met de geschiedenis van de Montvalent Castrum, afhankelijk van de Turenne Burggraaf, en werd gebouwd op een rotsachtige spoor. Oorspronkelijk was de Castrale kapel gewijd aan de heilige Johannes, voordat de oude kerk van de heilige Christophus van Brassac, waarvan het een bijlage in de zestiende eeuw. Het bed en de poort, daterend uit de tweede helft van de 12e eeuw, getuigen van zijn anciënniteit, terwijl het schip werd herontworpen in de 19e eeuw.
De kerk werd op 13 oktober 1975 opgenomen als historische monumenten voor zijn middeleeuwse architectuur, waaronder de originele stenen gewelven. Het is verbonden met de resten van een geruïneerd kasteel, die een typische set van cruciform landelijke heiligdommen vormen. Verschillende voorwerpen van het meubilair worden genoemd in de Palissy basis, benadrukken haar erfgoed belang. Zijn geschiedenis hangt samen met die van de kastanje van Brassac, waarvan hij afhankelijk was, en met de evolutie van de lokale parochies, zoals blijkt uit het werk van Abbé René Cary en Jacques-Antoine Delpon.
In de Middeleeuwen werd deze regio gekenmerkt door een feodale organisatie waar parochiekerken een centrale rol speelden in het gemeenschapsleven, zowel religieus als sociaal. Castrums, net als Montvalents, diende als verdedigings- en verzamelpunten, terwijl kerken, vaak verbonden met lokale heren, gestructureerd geestelijk en administratief leven. De evolutie van de Kerk van Sint Christophe weerspiegelt deze dynamiek, met architectonische transformaties die inspelen op de behoeften van de bevolking en machten.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen