Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Côme-et-Saint-Damien Kerk van Serdinya dans les Pyrénées-Orientales

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane
Pyrénées-Orientales

Saint-Côme-et-Saint-Damien Kerk van Serdinya

    4 Lepeyrou Est
    66360 Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Église Saint-Côme-et-Saint-Damien de Serdinya
Crédit photo : Ramoun Mourhatch - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1400
1800
1900
2000
1061
Eerste schriftelijke vermelding
Fin XIIe - XIIIe siècle
Transformatie van de kluis
Début XVIIIe siècle
Campagne voor grote veranderingen
7 août 1991
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Saint-Côme-et-Damien parochiekerk (cad. AB 379): inschrijving bij decreet van 7 augustus 1991

Kerncijfers

Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen In de teksten worden geen specifieke historische actoren genoemd.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Côme-et-Saint-Damien in Serdinya, gelegen in de Pyrénées-Orientales in Occitanie, is een religieus gebouw uit de 11e eeuw. Uit deze periode blijven vandaag de halfronde bed en een deel van de zuidelijke muur van het schip, getuigend van de originele romaanse stijl. Het bed, oorspronkelijk versierd met een Lombard decor, waarvan er twee nog zichtbaar zijn, werd gedeeltelijk herbouwd in de 18e eeuw, terwijl het vroege schip, waarschijnlijk gewelfd in een volle wieg, werd getransformeerd in de late 12e of 13e eeuw door een gebroken wieg kluis, waarvoor de hoogte van de muren.

In het begin van de 18e eeuw onderging de kerk grote veranderingen: de abside werd versterkt, een zijschip werd toegevoegd aan het noorden, en een kapel werd gebouwd in het zuiden. De klokkentoren, een late constructie, werd geplaatst tegen de westelijke muur van het schip. Deze transformaties weerspiegelen de liturgische en demografische evoluties van de parochie, met behoud van karakteristieke Romaanse elementen, zoals sporen van Lombard decor.

De kerk werd voor het eerst genoemd in de teksten in 1061, waardoor het een vroege getuige van de religieuze organisatie in Conflent, een gebied gekenmerkt door Catalaanse invloed. Geclassificeerd als historisch monument in 1991, illustreert het de stilistische superposities die typisch zijn voor landelijke gebouwen, waar primitieve romaanse, vroege gotische en barokke toevoegingen mixen. Vandaag de dag blijft het een actieve plaats van eredienst en een erfgoed bezienswaardigheid voor de gemeente, zoals blijkt uit lokale feesten, waaronder het vuurwerk van 14 juli getrokken van de top.

Het behoud van de kerk maakt deel uit van een bredere context van waardering van het Romaanse erfgoed van de Pyrénées-Orientales, een regio rijk aan middeleeuwse religieuze gebouwen. De hybride architectuur, het resultaat van eeuwenoude bouwcampagnes, biedt een representatief voorbeeld van de opeenvolgende aanpassingen van landelijke kerken aan de behoeften van gemeenschappen. Beschikbare bronnen, zoals het werk van Géraldine Mallet of het Corpus des Vierges à l'Enfant, benadrukken haar historische en artistieke interesse in het religieuze landschap van de Roussillon.

Externe links