Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Pomerols à Pomérols dans l'Hérault

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise gothique
Hérault

Kerk van Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Pomerols

    8-12 Rue du Château Barbu
    34810 Pomérols
Crédit photo : Fagairolles 34 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1700
1800
1900
2000
1173
Eerste regel
4e quart XIIIe siècle
Eerste bouw
fin XVIe - début XVIIe siècle
Kapel van de Penitenten
1771
Achtergrondherstel
XIXe siècle
Kluizen herschikken
22 décembre 1952
Gedeeltelijke bescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Apse en apsidiolen: inschrijving bij beschikking van 22 december 1952

Kerncijfers

Pierre III Bérenger de Montbrun - Bisschop van Montpellier (1271 Verdachte commandant van de middeleeuwse kerk.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Pomerols werd voor het eerst genoemd in 1173, maar de huidige bouw dateert voornamelijk uit het vierde kwart van de 13e eeuw, zoals blijkt uit het wapen van bisschop Peter III Bérenger van Montbrun (1271 Het gebouw, met drie schepen, beschikt over een zevenzijdige gewelfd heiligdom van klimop, een gebroken triomfboog versierd met gesneden hoofdsteden, en vijfzijdige apsidiolen. De gewelven, herbouwd in de 19e eeuw (behalve die van het heiligdom), rusten op achthoekige pilaren die vijf spanwijdten scheiden.

De kapel van de Penitenten, toegevoegd aan het einde van de zestiende of vroege zeventiende eeuw, illustreert de opeenvolgende uitbreidingen van het gebouw. Een grote restauratie vond plaats in 1771 voor de onderste spanwijdte, terwijl een 18e-eeuwse poort werd gebouwd in het noorden. De klokkentoren, van barlong vorm, bevat een trap in een toren van hoek. De kleine zijkapellen, geplaatst op het niveau van de vierde overspanning, vervangen oude deuren. Het geheel, gedeeltelijk beschermd (abside en apsidiolen genoemd in 1952), mengt dus middeleeuwse elementen en latere wijzigingen.

De kerk weerspiegelt de architectonische en religieuze evolutie van de regio, van de middeleeuwse stichting tot moderne aanpassingen. Het plan, de gebeeldhouwde decoraties (archale sleutels, hoofdsteden) en de karakteristieke klokkentoren maken het een belangrijke getuigenis van het Languedoc erfgoed, gekoppeld aan het gemeenschapsleven en lokale devolutionaire praktijken.

Externe links