Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Vaucelles, gebouwd in de 13e eeuw, is een typisch voorbeeld van de middeleeuwse religieuze architectuur van Normandië. Gelegen in het departement Calvados, onderscheidt het zich door zijn eenvoudige langsvlak en zijn zuidoostelijke oriëntatie, kenmerkend voor de kerken van die tijd. De klokkentoren, tussen het schip en het koor als een lantaarntoren, toont een structuur in terugtocht op drie niveaus, omlijst door enorme uitlopers. De lansramen en bogen, vooral die van de driepersoonsbed, illustreren de primitieve gotische stijl.

In de 19e eeuw werden opmerkelijke veranderingen aangebracht: een portaal werd rond 1850 in het westen doorboord op initiatief van de plaatselijke parochiepriester, terwijl de noordzijdedeur van het schip, daterend uit de 13e eeuw, werd gemaaid. Deze laatste, ooit beschut door een veranda met sporen, draagt een tympanum versierd met plantenmotieven (vier bladeren, klaver) en slanke hoofdsteden typisch voor de dertiende eeuw. De koordeur van zijn kant werd al lang veroordeeld. Later werd een gedenkplaat aangebracht voor de slachtoffers van de twee wereldoorlogen.

Het interieur onthult een stenen gewelfd koor, gerestaureerd in de 19e eeuw, waar een fries van knuppels langs de muren loopt. Het altaar is voorzien van een hoog reliëf van het Laatste Avondmaal, terwijl de 17e-eeuwse doopvonten, versierd met cherubim, en een houten preekstoel van de 18de-eeuwse 18de-eeuw getuigen van post-middeleeuwse toevoegingen. Het gebouw werd genoemd als historische monumenten op 21 mei 1927, met erkenning van zijn erfgoed waarde. Zijn analogieën met de nabijgelegen kerk van Barbeville onderstrepen zijn verankering in het lokale religieuze landschap.

De toren, een centraal element, stijgt op drie niveaus versierd met bogen en een vierhoekige roos. De klokkenvloer, doorboord met gebogen baaien, kijkt uit op een kluis hoger dan die van het koor. De bedzijde, verlicht door een drieling van lanceten, behoudt een 13e eeuwse noorddeur, gemuteerd voor de 19e eeuw, wiens trilobed tympanum en gesneden palletten herinneren middeleeuws vakmanschap. Deze architectonische details, gecombineerd met latere restauraties, maken de kerk getuige van stilistische en liturgische evoluties over bijna acht eeuwen.

Externe links