Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Denis de Bornel, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, vindt zijn oorsprong in het Merovingische tijdperk. Zijn naam, gewijd aan Saint Denis de Paris, werd hem waarschijnlijk toegeschreven door de abdij van Saint-Denis, toen heer van het dorp. Het oudste deel van het huidige gebouw, het Romaanse koor, dateert uit de late jaren 1180, terwijl het noordelijke onderpand werd toegevoegd voor het einde van de 12e eeuw. De grote arcades van het schip, gebouwd in het begin van de 13e eeuw, markeren een overgang naar de gotische stijl. De kerk werd tijdens de Honderdjarige Oorlog zwaar verwoest en moest aan het eind van de 15e eeuw gedeeltelijk gereconstrueerd worden in een flamboyante rustieke stijl.

In de 17e of 18e eeuw werden de stapels klokkentorens opgenomen als sub-werk, en het zuidelijke onderpand werd herontworpen. De huidige klokkentoren, een constructie, werd naar verluidt herbouwd onder het Tweede Rijk. De kerk werd genoemd als een historisch monument in 1927, en vervolgens genoten van een volledige restauratie tussen de late 20e en vroege 21e eeuw, het herstellen van de oorspronkelijke schittering. Vandaag is het verbonden met de parochie Saint-Louis-en-Thelle en organiseert zondagsmis.

De oprichting van de parochie Bornel dateert uit een handvest van Pépin le Brief in 751, bevestigend haar banden met de abdij van Saint-Denis. == Geschiedenis ==In 1777 werd de priorij van Sainte-Madeleine de Bornel, afhankelijk van de abdij van Vézelay, herenigd in de parochie. De parochie maakte deel uit van het bisdom Beauvais. Bornel is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied Saint-Louis-en-Thelle, in het Engelse graafschap Chambly.

De bouwcampagnes van de kerk onthullen een complexe architectonische evolutie. De bedzijde van het centrale schip, gebouwd rond 1140, behoudt een kluis van romaanse kernkoppen, terwijl de noordelijke onderpand, toegevoegd voor het einde van de 12e eeuw, heeft overgangshoofdsteden. Het schip en zijn zijkanten, opgericht aan het begin van de dertiende eeuw, werden gedeeltelijk herbouwd na de vernietiging van de honderdjarige oorlog, in een flamboyante stijl. De gewelven van de oostelijke spanten, behalve één, dateren uit deze periode van wederopbouw.

Saint-Denis Kerk presenteert een drie-schepen plan, met een schip van vier en een halve overspanning, een koor van drie overspanningen, en twee zekerheden. De zuidelijke onderpand, eindigend op het halfrond, roept een vermiste romaanse apsidiool. De gewelven, meestal flamboyant, contrasteren met de overige romaanse elementen. Het interieur, nuchter, onthult gesneden hoofdsteden en vergulde bogen, terwijl de buitenkant, bescheiden, wordt gekenmerkt door een frame klokkentoren en eenvoudige uitlopers. Een 14e eeuwse Maagd met het Kind, geclassificeerd als een historisch monument, is het juweel van meubels.

Externe links