Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Edificatie van de primitieve Romaanse klokkentoren.
1257
Eerste schriftelijke vermelding
Eerste schriftelijke vermelding 1257 (≈ 1257)
Documentaire bewijs van het bestaan van de kerk.
1764-1780
Grote uitbreiding
Grote uitbreiding 1764-1780 (≈ 1772)
Architectonische veranderingen in de 18e eeuw.
XIXe siècle
Herstel van het schip
Herstel van het schip XIXe siècle (≈ 1865)
Consolidatie en wijziging van de dekking.
28 janvier 1999
Rangschikking van de klokkentoren
Rangschikking van de klokkentoren 28 janvier 1999 (≈ 1999)
Bescherming van historische monumenten.
4 mai 1999
Registratie van meubilair
Registratie van meubilair 4 mai 1999 (≈ 1999)
Beeld en Christus geclassificeerd als historische objecten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher-porche (zaak AD 90): indeling bij beschikking van 2 december 1999
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Désiré de Byans-sur-Doubs, genoemd sinds 1257, is ontstaan in de 12e eeuw met een Romaanse klokkentoren, overblijfsel van het primitieve gebouw. Deze klokkentoren, die door een gebogen koepel typisch voor Franche-Comté werd overleefd, overleefde de uitbreidingen van de 18e eeuw (1764-1780) en de restauraties van de 19e eeuw, die het schip consolideerden en de omslag veranderden.
Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1999, de kerk behoudt ook beschermde meubelelementen, zoals een polychrome standbeeld van Saint Desiré (XVI eeuw) en een Christus aan het Kruis (XVIII eeuw). Deze objecten, evenals de axiale baai van het derde-puntskoor (XV-XVIde eeuw), getuigen van de architectonische en artistieke evolutie van de site.
De kerk is verbonden aan de parochie Quingey onder het bisdom Besançon en illustreert het religieuze en romaanse erfgoed van de regio. De exterieur, gekenmerkt door lesènes en friezes d'arceaux, weerspiegelt de eerste Bourgondische romaanse kunst. Het werk van de 19e en 20e eeuw was erop gericht deze structuur te behouden en het gebouw aan te passen aan de lokale culturele behoeften.
Historische bronnen benadrukken haar rol in de gemeenschap, van haar vroege middeleeuwse archieven tot haar moderne erfgoedbescherming. De klokkentoren, geclassificeerd in 1999, blijft het meest emblematische element, symboliserend de persistentie van de romaanse architectuur in Franche-Comté.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen