Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Dominique kerk van Bonifacio, gelegen in de citadel van de stad, is een katholiek religieus gebouw gebouwd voornamelijk in de veertiende eeuw. Het onderscheidt zich door zijn gotische stijl, uitzonderlijk op Corsica, en zijn originele achthoekige klokkentoren, bekroond met niches. Oorspronkelijk diende het als een oratorium voor Dominicanen, gevestigd in Bonifacio in de 13e eeuw, en werd geïntegreerd in een klooster opgericht in 1270 door pater Nicolas Fortiguerra van Siena. De kerk werd voor het eerst genoemd in 1286, hoewel de bouw werd voltooid in de 14e eeuw.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, presenteert een langgerekt plan met een schip met drie schepen en zes spanten, gewelfd met kernkoppen. Het westelijke portaal, versierd met een trilobed boogtympanum, en zijn zijkapellen weerspiegelen een sobere en uitgebreide architectuur. De kerk onderging verschillende veranderingen, zoals de toevoeging van een sacristie in 1738 door Georges Celani, of de installatie van een orgel in 1759. Tijdens de Revolutie werd hij in 1807 weer aanbeden.

De kerk van Santo Domingo is ook verbonden met belangrijke gebeurtenissen, zoals het begrafenisgebed van kardinaal Thomas-Marie Zigliara, afkomstig uit Bonifacio, uitgesproken in 1893. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke transformaties van Corsica, van zijn Tempeliers oorsprong tot zijn huidige rol in het lokale erfgoed. De aanwezigheid van geminieerde baaien en wiegkluizen in het koor weerspiegelt zijn architectonische evolutie door de eeuwen heen.

Externe links