Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van St. Stephen à Saint-Amandin dans le Cantal

Cantal

Kerk van St. Stephen

    3 Place du 19 Mars 1962
    15190 Saint-Amandin
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Eglise Saint-Etienne
Crédit photo : Pymouss - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
…
1900
2000
4e quart du XIIe siècle
Eerste bouw
XVe siècle
Gotische transformaties
16 septembre 1949
Indeling van veranda's en kavaria
18 septembre 1969
Koor en absidiole rangschikking
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Veranda en Calvary (Box AB 105): inschrijving bij beschikking van 16 september 1949; Koor (abside en absidiole sud) (cad. AB 105): inschrijving bij decreet van 18 september 1969

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen noemen geen historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Étienne in Saint-Amandin, gebouwd in het 4e kwart van de 12e eeuw in romaanse stijl, getuigt van een middeleeuwse religieuze architectuur die kenmerkend is voor de Auvergne. Oorspronkelijk omvatte zijn plan een centraal schip, uitgebreid door een halfrond apse koor, geflankeerd door twee apsidiool-afgemaakte zekerheden. Alleen de zuidelijke absidiole en een deel van de buitenmuur van het zuidelijke onderpand blijven vandaag, omdat de daaropvolgende transformaties zijn oorspronkelijke structuur ingrijpend hebben veranderd. Het huidige schip, bedekt met een laagwandige kluis, contrasteert met de oorspronkelijke veronderstelde hoogte van het gebouw.

In de 15e eeuw markeerde de kerk grote herschuffles, waaronder de bouw van een gothic-achtige zuidelijke poort die teruggaat tot het einde van deze periode. De vierhoekige klokkentoren, later opgericht, leidde tot de verdwijning van de noordelijke absidiole. Binnen bewaart het Romeinse bed historische hoofdsteden, terwijl de gebroken triomfboog, ontvangen op gesneden zuilen, het schip scheidt van het koor. Deze laatste, in halfronde apse (pentagonaal aan de buitenkant), is bedekt met een cul-de-vier versierd met arcaturen vallen op kolommen. De zuidelijke apsidiool, ook gewelfd in cul-de-four, presenteert een gebroken boog versierd met sculpturen.

Het gebouw was het onderwerp van twee beschermingen onder de Historische Monumenten: de veranda en de kalvarium in 1949, en het koor (abside en absidiole sud) in 1969. Deze classificaties benadrukken de erfgoedwaarde van de Romaanse en Gotische elementen, evenals hun opmerkelijke staat van instandhouding. De kerk is eigendom van de gemeente Saint-Amandin en blijft een belangrijk voorbeeld van religieuze architectonische evolutie in Haute-Auvergne, waarbij middeleeuws erfgoed en latere aanpassingen worden gemengd.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken haar primitieve romaanse plan, gedeeltelijk bewaard gebleven ondanks de wijzigingen, en haar rol in het culturele landschap van het Cantal. De geschatte locatie, aangeduid als "middelmatig" (niveau 5/10), suggereert dat er behoefte is aan geografische verduidelijking voor onderzoekers. Er wordt geen informatie verstrekt over de huidige toegankelijkheid (bezoeken, evenementen) of mogelijke hedendaagse functies (huur, accommodatie).

Externe links