Eerste schriftelijke vermelding 1213 (≈ 1213)
Eerste historische spoor van de kerk.
vers 1570
Hugenotenvernietiging
Hugenotenvernietiging vers 1570 (≈ 1570)
Beschadigd tijdens de godsdienstoorlog.
XVIIe siècle
Toevoeging van de noordelijke kapel
Toevoeging van de noordelijke kapel XVIIe siècle (≈ 1750)
Grote architectonische uitbreiding.
1828
Reparaties aan de klokkentoren
Reparaties aan de klokkentoren 1828 (≈ 1828)
Interventie van timmerman Maisonobe.
1871
Herstelwerkzaamheden
Herstelwerkzaamheden 1871 (≈ 1871)
Geregisseerd door ingenieur Lamouroux.
15 janvier 1990
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 15 janvier 1990 (≈ 1990)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box A3 342): inschrijving bij decreet van 15 januari 1990
Kerncijfers
Charpentier Maisonnobe - 19e eeuwse ambachtsman
De klokkentoren gerepareerd in 1828.
Ingénieur Lamouroux - Hoofd van de werkzaamheden
Regie van de renovatie van 1871.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Étienne kerk, gelegen in Saint-Étienne-de-Carlat in het departement Cantal, is een emblematisch monument voor de religieuze architectuur van Haute-Auvergne. Hoewel sommige gekerfde elementen en volumes romaanse kunst oproepen, suggereren stilistische details bouw rond de dertiende eeuw. De ligging met uitzicht op het dorp Carladès maakt het een historische en culturele bezienswaardigheid.
De eerste schriftelijke vermelding van de kerk dateert uit 1213, wat zijn anciënniteit verklaart. Door de eeuwen heen heeft het verschillende transformaties en schade ondergaan, waaronder verwoesting door de Hugenoten rond 1570. Een noordelijke kapel werd toegevoegd in de 17e eeuw, terwijl reparaties werden gemaakt aan de klokkentoren in 1828 door de timmerman Maisonobe. In 1871 werden grote reparaties uitgevoerd onder leiding van ingenieur Lamouroux.
Geclassificeerd als historische monumenten op 15 januari 1990, Saint-Étienne kerk beschikt over een schip en koor bedekt met valse gewelven, evenals een karakteristieke klokkentoren. Het interieur kon muurschilderingen huisvesten, het toevoegen van zijn erfgoed belang. Officiële bescherming omvat het gehele gebouw, met inbegrip van de kenmerkende architectonische elementen zoals het tweezijdige dak en de veelhoekige romp.
De kerk belichaamt de architectonische en religieuze evolutie van de regio, waarbij Romaanse en middeleeuwse invloeden worden gemengd. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van de Haute-Auvergne, van de religieuze conflicten van de 16e eeuw tot de restauraties van de 19e en 20e eeuw. Vandaag de dag blijft het een waardevolle getuigenis van het lokale erfgoed en een plaats van herinnering voor de gemeenschap.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen