Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Uniek en apsis Romaans gebouw.
XIIIe siècle
Eerste schriftelijke vermelding
Eerste schriftelijke vermelding XIIIe siècle (≈ 1350)
Hervormen en toevoegen van een pastorie.
XVIIe siècle
Een tabel toevoegen
Een tabel toevoegen XVIIe siècle (≈ 1750)
Barokke elementen bewaard in de kerk.
1813
Klokken maken
Klokken maken 1813 (≈ 1813)
Registraties met namen van lokale donoren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Jn Surius - Donor (1813)
Sponsor van een bel, genoemd in de inscriptie.
Jn Dexhonne - Donor (1813)
Naam gegraveerd op een bel met zijn vrouw.
Barthelemy Forcade - Sponsor van een bel
Geciteerd in de inscriptie van 1813.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Étienne d'Urbanya, gelegen bij de ingang van het dorp in de Pyrénées-Orientales, is een Romaans gebouw waarvan de eerste records dateren uit de dertiende eeuw. De huidige structuur, gekenmerkt door een enkel schip en een halfronde apsis in het oosten, dateert voornamelijk uit de 12e eeuw, hoewel het later veranderingen heeft ondergaan. Een kapel werd laat in het zuiden toegevoegd, en een pastorie voegde zich bij het noorden tijdens deze transformaties. Het architectonische apparaat combineert schalie en gesneden granietblokken, typisch voor lokale romaanse constructies.
De kerkklokkentoren, doorboord door oversized openingen, herbergt verschillende klokken uit 1813. Deze laatste hebben inscripties gewijd aan Saint Stephen (Sancte Stephane ora pro nobis) en de Maagd Maria (Sancte Maria ora pro nobis), evenals de namen van lokale sponsors, peetmoeders en donoren zoals Jn Surius, Jn Dexhonne, of Barthelemy Forcade. Deze details onthullen het gemeenschapsanker van het gebouw, dat ook een 17e eeuws altaarstuk en een gotisch processioneel kruis bewaart, getuigenis van zijn stilistische evolutie.
De kerk illustreert de romaanse religieuze architectuur van de Pyrénées-Orientales, met achtergotische en barokke invloeden. Zijn geschiedenis weerspiegelt de lokale bouw- en patronagepraktijken, waar de families van het dorp (zoals de Dexhonne of de Surius) een centrale rol speelden in versieringen en donaties. Het gebouw blijft een kenmerkend voorbeeld van de landelijke kerken van Roussillon, waarbij Romaanse eenvoud en latere toevoegingen gerelateerd aan het parochieleven worden gemengd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen