Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Étienne de Bois-de-Céné en Vendée

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Vendée

Église Saint-Étienne de Bois-de-Céné

    12-16 Rue Gaston Dolbeau
    85710 Bois-de-Céné
Église Saint-Étienne de Bois-de-Céné
Église Saint-Étienne de Bois-de-Céné
Église Saint-Étienne de Bois-de-Céné
Église Saint-Étienne de Bois-de-Céné

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
29 octobre 1926
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Étienne de Bois-de-Céné is een religieus gebouw gelegen in de gemeente Bois-de-Céné in Vendée. Dit monument, waarvan de bouwperiode niet is gespecificeerd in de beschikbare bronnen, werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten in opdracht van 29 oktober 1926. Tegenwoordig behoort het tot de gemeente en blijft het een symbool van het lokale architecturale erfgoed.

De locatie van de kerk op 14 Gaston Dolbeau Street wordt geschat met een nauwkeurigheid beschouwd als "passible" (noot 5/10). Dit type gebouw, typisch voor het Franse platteland, speelde historisch gezien een centrale rol in het gemeenschapsleven, diende als een plaats van eredienst, verzamelen en soms openbare ruimte voor de inwoners van de regio.

Uit de gegevens uit de Merimée database en het Monumentum blijkt dat de kerk beschermd is vanwege haar erfgoed. De bronnen geven echter niet de exacte oorsprong, de belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis, of de karakters in verband met de constructie of evolutie.

In Pays de la Loire stonden parochiekerken als Saint-Étienne vaak centraal in het sociale en religieuze leven van de dorpen. Hun architectuur weerspiegelde over het algemeen lokale hulpbronnen en regionale stilistische invloeden, hoewel deze details niet gedocumenteerd zijn voor dit specifieke monument.

Het ontbreken van informatie over de bouwperiode of over mogelijke herschikkingen beperkt het begrip van de evolutie ervan. Alleen haar inschrijving in 1926 getuigt van haar officiële erkenning als onderdeel van het nationale erfgoed.

Er worden geen details verstrekt over de huidige toegankelijkheid, of het nu gaat om bezoeken, verhuur of andere toepassingen. De beschikbare foto's, zoals Selbymay's Creative Commons licentie, maken het mogelijk om het externe aspect te waarderen.

Externe links