Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Étienne is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied Chilly-Mazarin, in het Engelse graafschap Essonne. Gelegen in het oude centrum van de stad, aan de noordkant van de Yvette Valley, volgt het een klassiek plan met een vijf-spanige schip, een cirkelvormig koor en twee zekerheden. De vierkante klokkentoren, herbouwd in 1626, domineert het gebouw, terwijl het interieur opmerkelijke elementen bevat zoals houtwerk van de priorij Saint-Éloi en beelden van Laurent Magnier.

De kerk werd gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, met grote veranderingen in de 16e eeuw. In 1613 woonde koning Lodewijk XIII een mis bij en in 1628 werd de aangrenzende begraafplaats overgebracht. Tijdens de Franse Revolutie werd het gebouw omgetoverd tot een tempel van Reason (1796) en werd het symbolisch afgebroken. Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1923 (binnen) en 1987 (gevels en daken), de kerk kreeg een restauratie in 1974 en een donatie van Prins Albert II van Monaco in 2014 voor de renovatie.

Het gebouw bewaart artistieke schatten: een altaarstuk versierd met een schilderij van Simon Vouet (1639), een standbeeld van Saint Roch uit de 15e eeuw, en een arm van licht in bronzen stijl Louis XV. De cenotaph van Martin Ruzé de Beaulieu (17de eeuw) en de beelden van de Maagd en Sint Johannes (1690), uit de priorij van Saint-Éloi, markeren zijn beeldhouwwerk. Een glas-in-lood raam draagt het wapen van Albert I van Monaco, een historische band met de familie Mazarin, hertogin van de regio.

De kerk wordt ook gekenmerkt door begrafenisevenementen: Michel II Gaillard en zijn vrouw Soeverein van Angoulême, halfzus van Francis I, werden er begraven in de zestiende eeuw. De Antoinette bel, geïnstalleerd in 1632, werd herschikt in 1865 om twee klokken te creëren. Deze elementen illustreren haar centrale rol in het religieuze en gemeenschapsleven van Chilly-Mazarin, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne transformaties.

Externe links